• Mirësevini tek Forumi Virtual

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diksutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti.

    Regjistrimi është plotësisht falas në komunitetin tonë, pasi të regjistrohesh do të gëzosh shumë të drejta si të japesh mendimin tënd në një diskutim, të hapësh një diksutim tëndin, të komunikosh me anëtarët e tjerë të komunitetit në mënyrë private, të marësh pjesë dhe të votosh në konkursin e poezisë dhe të fotografisë dhe shumë opsione të tjera... duke përdorur mënyrën më të thjeshtë dhe të sigurtë për tu rregjistruar
    GOOGLE Microsoft Yahoo

    Për cdo problem mos hezitoni të na " KONTAKTONI ".

Vargjet ku gjeni veten ne keto momente!

Moonlight

Shine like a Moon!
Staf në FV.AL
Nëmi buzët,
Nëmi, të ti nduk lehtë, lehtë...
Afromu, lermë të të shijoj,
Lermë të të hap si një libër, fletë, fletë...

Gërricma shpirtin,
Mos ki frikë, nuk dhëmb
ثshtë i etur të të ndjejë,
Të humbasë në ty e pa mënd

Digjma shpirtin,
Ndize, vëri flakën e epshit...
Të jetoj një natë me ty,
Do ti falesha dhe dreqit!
 
Ndonjë mbrëmje kur ti fle,
Unë tymos ,bëj poezinë,
Unë ndanë dritares ,ti shtrirë përdhe
Ti me britma unë me rimë.

Ti me kthetra unë me penë,
Lëkurën time gric ti, siç bëj unë me fletën,
Trishtimi i arratisur tek ne mbeti peng.
Dhe shirat mbi qiejt tanë rendën.

Ti me gaz lotsjellës shpërndan shi
E unë zgjat një ombrellë që të dyve na mban,
Dreqër e djaj i mblodhëm nën një çati.
Dhe gjysmën e secilit shpirt në çerek-ë i ndamë
 
Grua,
të thanë të dashurosh
se ti dhe dashuria i falni botës jetë.
E më pas të gjykuan
se u dashurove heret,
dashurove teper
ose u dashurove shpejtë.

Buzëqesh - të thanë,
se buzëqeshja është butësi
e ndryshe nuk të duan.
E kur dhimbjet e jetës
t'u bënë lot të fshehur,
e sytë refuzuan të qeshin
një ditë...
ti ishte ndryshe,
ti u bëre zhgenjim,
perseri të gjykuan.

Të mesuan të mos lodhesh,
e nese lodhesh - të mos ankohesh,
ose, edhe nese ankohesh
të mos e bësh zëshem.
E kur u bëre një me heshtjen
të gjykuan pse s'ke zemer,
aq sa për të hapur zemren
për të ndarë lotët
ose buzëqeshjen.

Grua,
ti në krahë mbanë
peshen e dhimbjes së gjeneratave
dhe peshen e rregullave të pa shkruara.
Ti nuk mund të ndryshosh historitë
që të formësuan rrugën,
ose të thashë lotët
që ujvara dhimbjeje krijuan.

Por TI,
je ngjyra që vet e zgjedhë:
e lodhur ose plot jetë,
e buzëqeshur ose e trishtuar,
e urryer ose e dashuruar...
Ti mund të hapesh të tjera dyer,
të fillosh të tjera rrugë,
nese refuzon t'i mesosh vajzes tënde
secilen dromcë nenshtrimi
që ty të mesuan.
R.V
 
Ngasje
Ke prekur me vështrime ndonjëherë,
më butë se duart e më lehtë se fryma,
dëshirimin thelbit të qenies duke përcjellë,
me drithma gërryese porsi rryma?!

Je bërë mendim sëpaku njëherë
e arratisur një kurm të kesh mbërritur,
e me fjalët avull, avull të nxehtë,
ndër damarë t'i kesh pëshpëritur?!

Mandej mbyllur të kesh sytë,
qepallat lehtë pa i shtrënguar,
e tinguj-tinguj mu në mendje,
qenia tjetër të të jetë pikëzuar?!

Ke ledhatuar me ndjenja ndocaherë,
një fytyrë të vagullt që ujëvara rrjedh,
e ta kesh në qerpik gjithsaherë,
rrahjen e zemrës grusht ta mbledh?!
E. اoku
 

Moonlight

Shine like a Moon!
Staf në FV.AL
Ajo iku...............



Iku e vetme ,në nje rrugë dhimbjeje të pafund,
ne kërkim të një copeze lumturie të grisur ,
nuk do të ketë më kthim dhe pendesë askund ,
Ky shpirt i vrarë , i braktisur.

Litarët e lotëve të pa tharë e tërhoqën zvarr,
Me një biletë kthimi, të pa kthim, në dorë,
Pasioni dhe enderrat si Faraon të vrarë,
Renkonin kokulur si në kortezh mortëror.

Ajo iku..
Nuk u pa me asnjë meteor...
 

Legally_Sweet

Ain’t no sunshine when she’s gone
Staf në FV.AL
Pres
U fik muzgu, u err nata,
Dhe une rri…të pres,
Bej të iki, s’më lë zemra,
Se më mban një shpresë.
Gdhiu dita, behu dielli,
Prapë më lind një shpresë,
Hëna lart ma bën me sy
Më josh që ta pres…!
Ajo s’vjen …ditët tërhiqen,
Mezi, …me përtesë,
Sa më shumë shpresën humb,
Aq më gjatë e pres…!
Në s’ardhtë më, në s’ardhtë kurrë,
Prapë unë do ta pres…
Shtati epet, zemra jo,
Ngujuar në shpresë!
Mbaron jeta prit e prit,
Une vdes…dhe ti vdes.
Në atë botë si shpagim
Pritje s’ka… as shpresë…

Timo Flloko
 

Milanisti

Larguar ✌👋
ا’po bën?
Hiç! Isha duke e parë veten se sa më ke lënduar,
Po i numëroja plagët dhe po qeshja me to
Jo s’e nuk dhembin por se dhimbja është edhe ilaçi i tyre
S’ka dhimbje që alkimia e jetës në eliksir s’e ka kthyer
Veç kush nuk provon asgjë, zemra mund t’i mbetet e pathyer
Madje ndonjëherë zemra duhet të thyhet e copëtohet
Që të mund të depërtojë përtej shufrave të kafazit ku robërohet
Ika tani se kam punë për të bërë e po më pret një botë e tërë
Nuk do ta kaloj gjithë ditën plagët duke i parë! Ika, ditë të mbarë!



Fatmir Muja
 
Last edited:
Erdha te pi vetem ketu, banakier ...
Ketu, ku as gjuhen, as dhimbjen asnje s'ma di.
Ehhh...
Njeriu paska nevoje ndonjehere...
Keshtu te pije...

Njeriu ka nevoje ndonjehere...
Te sjell para tij, tere brengat, tere fajet...
E te kuptoje se ne thelb...
Shumecka mund te fashitet por asgje nuk falet...

Pra njeriu ka nevoje, banakier...
Te jete ndonjehere i drejte me veten...
E ta shoh sic eshte ne te vertete...
Dhe jo si deshire ka, ta shohin te tjeret...

Të pranoj..
Se i trembur shume here ka qene..
Dhe luftes se jetes, i ka ikur.
Apo para dhimbjes se shokeve e miqve, ka mbyllur syte. .
Egon te ruaj , e te mos vritet..

Ka nevoje..
Ka nevoje njeriu banakier..
Te pranoj se ka qene dhe do jete edhe prehe e tundimit..
Ne fund te fundit, cdo ishim pa te..?
Pa te poezia dhe as arti ndoshta , s'do kish lindur...

E pranoj
E pranoj banakier...
Se nje falje a nje te dua, ka lene pa thene...
A ka shkelur diku nje premtim...
Apo ambicja si ngerc fjalet ne gryke i ka ngrire...
Per t'mos dhene nje urim...

Me kupton banakier?
Nejse, rimbushma goten...

Pra..
Ndaj erdha te pi vetem ketu, banakier.
Ketu ku as gjuhen as dhimbjen asnje sma di...
Njeriu ka nevoje ndonjehere...
Te shoh veten ne sy...

Keshtu, vetem keshtu
Mund te mos gjykojme por te kuptojme te tjeret.

Edhe nje tjeter banakier dhe me fal per heshtjen...

A.Pregapuca
 

Moonlight

Shine like a Moon!
Staf në FV.AL
Kurre mos vrapo pas tij.
Asnjehere.
Kurre mos ndiq askend.
Kurre mos e harro e dashura ime.
Askush nuk eshte si ti.
Askush.
Te gjithe do rendin pas teje.
Jo per ate qe ti je, por per ate qe mund te te bejne.
Per ate qe ti mund te behesh per ta.
Asnje mashkull nuk meriton qe ti ta ndjekesh.
Sado e madhe qofte dashuria.
Nese do te te vleresonte...
Nese do te ti njihte te gjitha virtytet...
Nese do te ti dashuronte erresirat.
Nese do te puthte mbi fytyren tende te rrenuar pas nje nate te pagjume...
Nese do te qendronte me ty ate nate, thjesht per te degjuar dashurite, mallin,lotet dhe tingujt e mendineve te tua...
Nese vertete do te te perqafonte me pas si per te te thene mijera fjalet qe te mungojne... "nuk je vetem "...
Nese do te mundtte te perballonte stuhite dhe pasionet e tua...
Nese te ben te ndihesh si e vetmja ne bote...
Si femra e vetme...
Unike...
Princeshe...
Nese do te arrinte te pushtonte femijen brenda teje dhe gruan e fshehur ne syte e tu...
Atehere do thyente te gjitha muret...
Do ndertonte mes germadhash nje shteg te tijin...
Do te kaleronte mes yjeve...
Do te prekte maje gishtave ferrin...
Do tejkalonte friken dhe jeten...
Do perleshej me parajsen...
Do shkelmonte perendite...
E do te vinte tek ti...
Perhere...
Ne cdo kohe e pertej saj...
Por, eshte bote e pabindur e dashura ime...
Eshte kafshim plot epsh mu mbi brishtesine tende.
Mos vrapo kurre pas askujt...
Nje mashkull i vertete te ndjek deri ne fund te jeteve, e nuk ia del dot te dorezohet...
Nese egziston nje...
Pertej endrave...
Mos vrapo kurre pas askujt...
Ti je ti...
Asnje dashuri sduhet te te ule ne kembet e nje mashkulli...
Nese sdi te qendroje me ty, do te thote qe ti meriton nje perandori tjeter...
Jepi nje shkelm...
Vish fustanin e preferuar...
Buzekuqin ngjyre jete...
Dhe puthe veten mbi pasqyre...
Ti je perfekte ne cdo qelize tenden...
Behu rebele..
Sundoje boten...
Bota smund te te sundoje ty...
Dashuro...
Veten...
Mbi gjithcka...
Asnje mashkull sdo ta beje per ty...
Do duan vec te jesh ajo qe ata enderrojne...
E ti smund te jesh kllouni i bindur i nje grindaveci te pashprese...
Behu jete...
Dhuro jete...
Jeto...
Dashuro, ler shenjat e tua dhe shko...
Ne perfekten dhe joperfekten tende...
Mos guxo te ndryshosh...
Asnjehere...
Ti i perket botes...
Bota te perket ty...
Merre...
Mos lejo te ta marrin...
Dashuroje...
Mos lejo te te roberojne...
Sundo...
Mbi takat e larta dhe parfumin e lene pas si replike mbi puthjet e deshtuara...
Shih diellin dhe buzeqesh...
Ti je perendeshe...
 
Te jesh i lire..
Kete, askush s'ta fal apo dhuron..
Eshte brenda teje..
Nese se ke gjetur..kerkoje..
Te jesh i lire..nuk eshte e lehte..
Te jesh i lire eshte zgjedhje..
I lire te gabosh..
I lire te ndjesh..
i lire te qeshesh , te qash...te kendosh..
I lire do te thote te mendosh..
Te mendosh i lire, nga prangat e te pershtaturit..
Me turmat e prangosura..
Te jesh i lire eshte dhimbje..por dhe ngadhnjim..
Pra zgjidh..

Dhe mos harro..
Te jesh ti..
Ti jo perfekti..
Por ti i vecanti..
Qe miliona gjera te bashkojne me te tjere..
Por miliona gjera te ndajne po ashtu..
Ti qe lufton, perpiqesh..
Ti qe triumfon si nje titan dhe rrezohesh..si nje femje...
Per tu ringritur serisht..
Ti..e tere bota..
Ti nje grimce rere..
Por zoti dhe gjithesia jote..ti..

Dhe dashuro..
Pa frike, pa ndroje..
Nese do vritesh..tregon se ke jetuar..
Nese do qash..tregon se je ndjere mire..
Nese je tradhetuar..
Tregon se ke besuar..
Pra ke c'kujton..

Dashuro..
Njerezit, natyren..
Dashuro castet , diellin, shiun..
Dashuro veten..
Dashuro pa egoizem..
Eshte e veshtire e di..
Por kjo eshte dashuri..

Medito..
Fute boten brenda teje..
Hapi dyert..
Lere gjithcka te rrjedhe dhe degjo gurgullimen..

Krijo..
C'te mundesh krijo..
Dhe ne mos arritsh dot te kenaqesh dike..
Mos harro..
Ke krijuar boten tende, si ti do..
Dhe ne proces vetveten..

Luaj, vallzo..
Dhe falendero gjithcka..
Ne heshtje apo me ze..
Gjithcka qe te ben te ndjesh..
Gjithcka ste le te flesh..
Pa endrra..

Dhe qesh..tallu..
Me vdekjen, me jeten, me dashurine, me veten..
Me cdo gje serjoze qe mendove me pare..

Jeto.!!!

A.Pregapuca
 

Moonlight

Shine like a Moon!
Staf në FV.AL
Do kthehemi një ditë te shtëpia e dashurisë...
Kur t'i humbim të gjitha dhe të mos duam asgjë.
Mbi yjet e çatisë flenë harruar hapat
E endjeve tona, fjalët pa përgjigje:
اfarë kërkonim? اfarë gjetëm? اfarë prisnim dhe lamë?
Do kthehemi një ditë te shtëpia e dashurisë...
 
Të lutem,mos më bëj ta provoj dhimbjen,
Ah,se kupton vallë që shumë e urrej?!
Mos më bëj,mos më bëj ta provoj dashurinë
Nëse në dhimbje çdo gjë do të ma kthejë...
Ndjehet kaq mirë kjo zemra ime
Kur dashurinë brenda saj e kam
Ndjehet kaq e plotë kjo vetja ime
Kur çdo çast e motivuar unë jam
Të lutem,larg ma mbaj dhimbjen
اaste me të s'më pëlqen aspak të ndaj
I dua të qeshur sytë në çdo moment
S'më pëlqen të lotoj e të qaj..
Shkëmbi plasi, se dhimbjen s'duroi
E hekuri i fortë u ndryshk
Zemra copë -copë u grimcua
E gonxhja e paçelur u vyshk
Jo,se dua dhimbjen,e urrej
Larg meje,larg teje,o njeri
I trembem kaq shumë dhimbjes
E dhimbjen dot kujt s'ia rrëfej
Të zhvesh nga dashuria dhimbja
E me shigjeta helmi të ndryshon
E pas dhimbjes zemra të ngurtësohet
E asgjë më në këtë botë s'të gëzon...
E si shkëmbi që erërat e latojnë në çdo stuhi
Edhe zemra e ngurtësuar harron se je njeri
Si shkëmbi ,duron e duron e plas
Si hije mbeten larg çastet plot me gaz...
Ah,mos u mundo të më njohësh më mua
E ke kot,në asgjë s'jam më ajo që dikur isha
ثshtë dhimbja që dhunshëm më ndryshoi
E gëzimin nga sytë e mi rrëmbeu e mërgoi...cit
 
“Ai është imi! Ai me ndjesinë e veçantë, me mornicat tek më përshkruajnë gjithë trupin. Ai. Kaos! Vorbull thithëse që t'i merr të gjitha çfarë ke, pa mëshirë! Nuk të le asgjë, të bën të ndihesh e humbur pa atë! Bëhet si oksigjeni për ty, si buka e përditshme, si uji i freskët. Ai vendos vetë rregullat e “lojës” së dashurisë, i ndryshon ato në ecje e sipër, sipas dëshirës së vet e ti nuk mundesh mos t'i pranosh. Shtyhesh t’i përkushtohesh me mish e shpirt, për të bërë çdo gjë ai do, për ta bërë për vete, për ta futur nën kthetra e ndonjëherë të duket e pamundur, por përsëri ai tregohet surprizues dhe vjen në krahët e tu. I përngjan ndonjë lëndë e vështirë që mëson, përpiqesh e dita-ditës të duket më e vështirë. Përkushtohesh, nxehesh, të bën ta kapësh për gryke, por dashuria e tij të ka kapur më parë. Mbetesh në shpresa. Ai përdor pamjen, e kur as pamja as sharmi e as eleganca e tij nuk pi ujë, ai mundohet të të lexojë, të të studiojë në pak sekonda e në bisedë të ofron çfarë ke dëshirë të dëgjosh. Më rrëmbeu mua, ndihmuar nga sy të bukur blu. Mos guxo ta shohësh kur flet sepse do humbasësh. Do të duket i duhuri, i interesuar për ty, kur përkundrazi ai mund të jetë dhe duke luajtur. Ai është si mënyra më e mirë për të lënë drogën, duke mos e filluar fare, duke mos u ndeshur apo menduar se ia del ta provosh vetëm një herë. اdo sëmundje e ka një grup që është imun dhe disa femra janë përkundrejt atij ashtu, por e çmend ky fakt. Do të jetë simbol i perfeksionit. Të bëhet imazhi i mashkullit ideal edhe kur nuk është në preferencat e tyre! Eh, ai, ai... Gjithçka femërore në dispozicion të tij! Ky pushtet nënshtron çdo femër që i afrohet, e fut në kafazin e tij dhe bën ç'të dojë me të, por çuditërisht, këtu vjen dhe më e bukura, nuk ka besim tek vetja. Vetja ja ka dëshmuar sa e sa herë me pasjen e femrave afër, por ai gjen disa ide në kokë dhe nuk ia ve meritat vetes. Ashtu si ka bërë dhe me mua. Ia ve meritat pijes, sinqeritetit nga barku. Nuk ka rëndësi. Dua të jem viktima e fundit për të. Dua të jetë vetëm i imi, gjithmonë. Ai është imi, por dua pafundësisht imi. I rrëshqiti një këmbë, ra bashkë me tjetrën, u mbajt fort me duar, por në fund ra në humnerë, në humnerën unë. Po, imi. Të dy dashuruar, së shpejti fejuar.” akull dhe zjarr
 

Fly

Larguar
If you are a bright star


This thing happening to me
I’m so afraid to tell a soul
wounded heart of mine I plea
let this I live be true the whole

Please let it be my true love
the cause and reason I dreamt of
right in these eyes I’m staring at
to find sweet love at last

So If you are a bright star
shining your light far
here in my empty life
then never burn out
don’t ever ever set out
don’t let this love awry
never know no strife
But if you’re a dream thought out
the lights then turn out
just let me live a dream
just let it never dawn
don’t ever let be gone
stay deep inside me
to love you agleam


In the path I’ve been through
everything was dark and dew
and even my dreams too
would never become true;
But now you came a blast
and I’m reborn anew
my get go and my last
my precious it’s you
 

Fiore

Anëtar i Nderuar
Veprimet tona munden të flasin, të bërtasin, të fitojnë, të thyejnë dhe të dêgjohen deri në atë pikë, që detyrojnë fjalët tona, fjalë që vet ne i veshëm me hipokrizi, të gjunjëzohen para tyre. Folmë pra. Por, folmë me vepra. Përndryshe qepe!
Nuk dua të dëgjojë më.

|Mario Sota|
 
Last edited:
Tëmthat më rrahin,
zemra më digjet,
dua një shekull të rroj...
E larg n'u largofsh si ujërat nga brigjet,
prapë më dhimbsesh njësoj!

ا'rëntë mbi mua,
ç'rrjedhtë nën mua,
rrjedhtë e më ktheftë tek ti!
Unë ç'njeri duhet dashur e dua,
ty sa njëqind dashuri...!

ا'flasim kështu,
ç'heshtim kështu,
vallë në ç'ujra po zhytem...?!
Ulur në çipin e syve të tu,
lermë të pi e të mbytem!

Lermë të pi,
lermë të hesht,
zemra për zemër të digjet!
Shekullin tim le ta ngrysja kaq thjesht',
n'ujrat ku lozin gjith' brigjet...

Tëmthat më rrahin, zemra më digjet!
K. Petriti
 

NeVertiti

Kohe & Stine
Staf në FV.AL
Vendndodhja
Pertej Horizontit
Sa çudi të endesh në mjegull!
اdo gur e kaçubë në vetmi,
Asnjë dru s’i sheh drurët e tjerë,
Vetëm gjithkush rri.

Plot miq bota ime pat qenë
Kur jeta kish dritë ende;
Tani që kaq mjegull ka rënë
Asnjërin s’e shoh as më sheh.

I mençur nuk është, pa fjalë,
Ai që terrin s’kupton,
Se si fshehtësisht ngadalë
Nga gjithçka e veçon.

Sa çudi të endesh në mjegull!
Jeta bëhet vetmi.
Asnjeri nuk njeh njerëz të tjerë,
Vetëm gjithkush rri.

Hermann hesse
 

Moonlight

Shine like a Moon!
Staf në FV.AL
Me treguan per ty.
Te kishin pare disa dite me pare.
Ti shnderrije mes veshtrimit tend te trishte, si gjithmone.
Me syte e perlotur silleshe neper bote si nje minute i cili tashme ka humbur tek mua.
E zhgenjyer.
E lodhur.
E deshperuar dhe me shume buzekuq.
Do doja tiu ulerija, mjaft.
Nuk mundesha te degjoja si ti gjendeshe pa mua ne kete bote.
Nuk doja te dija si ti lekundeshe mes dashurive te rrejshme qe te shfaqeshin cepave me te ndyre te jetes.
Nuk doja ti dija rruget qe ndiqje ti.
Por, heshta.
Heshta dhe degjova.
Me pas me syte e perlotur dhe nje buzeqeshje budallaqe u tregova atyre se tashme te kam harruar.
Se kisha kaq shume kohe pa te pare.
Se nuk dija ke nga sekretet e tua.
Se e kisha harruar gjuhen tende.
Se puthjet, ishin alfabet i te tjereve shpirtra.
Se genjeshtrat tona ishin vetem per ata qe sna njohen kurre.
Dhe ula koken.
Mora fryme thelle.
Vetem ne e dinim se cfare ishim per njeri tjetrin.
Cfare mundeshim te ishim bashke.
Vetem se nuk po arrija te kuptoja ne cilen kthese humbem une dhe ti.
Kur kish filluat valle trishtimi te vishej me fustanin tend?!
Kur filluam njeri tjetrit tia deshirojme rruget me te mira?!
Kur..?!
He?!
Ku humben gjithe grindjet tona.
Perqafimet pas oreve te tera me te qara vecmas.
Netet jashte deres tende.
Lutjet.
Pergjerimet.
"Te dua"-te.
"Te urrej."
Ku, valle humben gjithe netet tona te mbushura me pasion?!
Kur humbem neper kete histori te trishte pa njeri tjetrin.
Ti?!
Une?!
Te perqafuar prane detit!
Ne grindjen e nje gote vere u rigjenda.
Doja te ulerija, dua gjithe dehjen.
Kur me treguan qe te kishin pare.
Rrekelleva ate gote me fuqine e nje shpirti te thyer, per te te harruar.
Per tu dehur me harrese, por ne cast gjeta vetem buzeqeshjen tende.
Dola jashte te ndizja nje cigare.
Ne te vertete doja te shihja yjet.
"Sa here te shoh yjet, do te te kujtoj ty!"
Nuk di pse qeshen kur me treguan se ti ishe e trishtuar.
I urreva ata.
As kete nuk e di pse e ndjeva.
As pse buzeqesha kur ti i kishe pyetur per mua :"ai, cfare ben?"
Vetem se ti ben pyetje edhe nese e di.
Ti e di.
Si jam une.
Kam mbetur gjithmone aty.
Kam genjyer gjithe boten me rrezatimet e mia, por gjithmone kam qene aty.
Njelloj si ti.
Kurre nuk i ula hapat e mi te rende.
Vetmite kurre nuk i lash pas.
I mora me vete dhembjet dhe buzeqeshjet e tua.
U dashurova pas cdo gjurme me kujtimin e loteve te tu.
Dhe ja ku isha.
Mu mbi yje.
Ne te njejten pike ne univers, ku takohemi ne te dy.
U ndjeva pa fuqi.
I vetem.
Ata te kishin treguar per mua.
Se si kisha humbur mengjeset me arome kafeje.
Se si kisha mbetur nje hap pas botes qe rendte te te merrte ty.
Se si kisha provuar te dashuroja serish.
Se si gjithe jeta ime kishte ecur nen gjurmet e tua.
Si nuk kisha fjetur per nete te tera dhe i kisha mbajtur zgjuar ata, pasi une e kam frike vetmine.
Si kishin qeshur me mua kur kisha puthur nje vajze tjeter.
Si ti kishe buzeqeshur me trishtim kur kishe degjuar kete batute te hidhur.
Si kishe picerruar syte e gelltitur lotet.
Si me pas kishe uruar me te mirat per mua.
Si kishe deshiruar tu jepje atyre nje puthje me vehte.
E si nuk i kishe lene, te te tregonin, qe une nuk u dashurova kurre me me askend.
As pas puthjeve ku doja te sheroja shpirtin.
Sepse menjehere me pas mallkoja veten per tradhetine qe te kisha bere ty.
Rruga jashte ishte shume e madhe.
Ne dolem te dehur.
Ishte nate e cmendur dhe e erret.
Mua me kishin rrembyer dallge te tera kujtimesh me ty.
Ata buzeqeshen kur padashur thirra emrin tend.
Qeshen kur qava dhe uleriva se te doja po aq.
Qeshen kur perqafova dike ne rruge fare pa arsye.
Qeshen kur boten doja ta mblidhja ne gjoksin tim.
Qeshen, kur dhembja me shembi ne toke.
Qeshen, edhe kur dehja me solli pergjumjen, e mengjesi mu be armik.
Ata, me treguan se te kishin pare ty.
Jashte ne rrugen e madhe duke pyetur per nje drejtim.
Koha ishte e tretur mes dy akrepave te kote.
Gjithcka kish mbetur ne vend.
As qielli sdinte me te ndryshonte ngjyre mes nates dhe dites.
E une dola ne dritare te te therrisja pa ze.
Me boten qe mbaja brenda.
Me gjithcka qe nuk munda kurre ta them.
Por, atje vareshin re te renda.
Shiu, si lavjerres perplasej me kohen time.
Tik-tak.
Neper xhama.
Trishtueshem.
Te kisha pare ty.
Nje dite me pare.
Mes shiut, detit dhe bemave te mia te kota.
Ti qendroje atje.
Maje puthjes time.
Duke shpresuar te gjej guximin dhe te vij, sepse ti ishe teper krenare, per te mposhtur bukurine e hapit tend drejt meje.
E ti me shihje.
Me shihje prej se largu.
Te kishin treguar per mua.
Te kishin treguar.
Se une jam ketu.
Ti, je ende dashuri.


Alket Skuka
 

orkidea

θαλασσα
Kur ishim të vegjël
i shkruanim njëri-tjetrit nëpër avionë prej letre.
Tani avionët janë prej duralumini,
po të tërë janë bosh.

Je ftohur nga drurët, metalet dhe retë,
lartësive të mëdha.

Këto shpikje na ndanë;
Ishim aq mirë kur qemë të vegjël,
nuk na duheshin hapësirat dhe largësitë.

Bëje një letër, po jo prej duralumini:
Kam nevojë për ty, jo për metalet.

F.R
 

Passion

Antarë i Respektuar
LIRIKث INTIME

Eja, mbështetemi te pema
Në vetminë e saj prej druri,
Te stoli të ulemi, eja
Në vetminë e tij prej guri.

Nën të njëjtin yll jemi ndeshur
A mund të rrimë pra të ndarë,
Si stoli me trungun e heshtur,
Mbjellë shumë vite më parë?

Në flakë vetëtime pashë
Ovalen dridhëse të buzëve
Dhe si një magji poshtë saj,
Gjithçka që në jetë më duhej.

Pastaj gjëmimin, unë ndjeva
Rininë tënde të përkulej,
Në çast u hepova si dega
Dhe gjeta gjithçka që më duhej.



F Rreshpja
 
Top