• Mirësevini tek Forumi Virtual

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diksutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti.

    Regjistrimi është plotësisht falas në komunitetin tonë, pasi të regjistrohesh do të gëzosh shumë të drejta si të japesh mendimin tënd në një diskutim, të hapësh një diksutim tëndin, të komunikosh me anëtarët e tjerë të komunitetit në mënyrë private, të marësh pjesë dhe të votosh në konkursin e poezisë dhe të fotografisë dhe shumë opsione të tjera... duke përdorur mënyrën më të thjeshtë dhe të sigurtë për tu rregjistruar
    GOOGLE Microsoft Yahoo

    Për cdo problem mos hezitoni të na " KONTAKTONI ".

Të jetosh me dhimbjen

73342846_1339278972912516_5968812778209673216_n-905x395.jpg

Një portal i huaj online, dedikuar imazheve të rralla historike në mbarë botën ka publikuar një foto që prek më së shumti popullin shqiptar.
Bëhet fjalë për foton e një nëne kosovare, ulur në tryezë, së bashku me kujtimet e bashkëshortit dhe fëmijëve të saj të vrarë në Luftën e Kosovës në vitin 1999.
Kjo foto është shkrepur në Gjakovë, në një nga qytetet që u shkatërruan më së shumti gjatë luftës.
Bashkëshorti i saj dhe katër fëmijët u rrëmbyen në 27 mars 1999 nga serbët.
Ishte zakon që ushtarakët t’i ndanin meshkujt nga femrat.
Burrat zakonisht vriteshin dhe hidheshin në varre masive, shkruan portali.
Dy prej fëmijëve të saj u gjetën në një prej këtyre varreve.
Ndërsa dy të tjerët dhe bashkëshorti, ende sot nuk u është gjetur trupi.
Djali i saj më i vogël ishte 14 vjeç.
Ajo ka lënë çdo gjë të paprekur në shtëpi.
Dhe çdo ditë e shtron tryezën njësoj, për të gjithë.
Me shpresën se dikush një ditë do të kthehet.
Është mënyra e saj për të përballuar dhimbjen.

j.l./ dita
 

Moonlight

Shine like a Moon!
Staf në FV.AL
E padrejte , por kush tha se jetojme ne nje jete te drejte?!
ne mos lufta, ne mos armiku....te gjithe kemi mangesi te tilla
Por duhet te ecim perpara pikerisht edhe per ata....
 
Top