• Mirësevini tek Forumi Virtual

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diksutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti.

    Regjistrimi është plotësisht falas në komunitetin tonë, pasi të regjistrohesh do të gëzosh shumë të drejta si të japesh mendimin tënd në një diskutim, të hapësh një diksutim tëndin, të komunikosh me anëtarët e tjerë të komunitetit në mënyrë private, të marësh pjesë dhe të votosh në konkursin e poezisë dhe të fotografisë dhe shumë opsione të tjera... duke përdorur mënyrën më të thjeshtë dhe të sigurtë për tu rregjistruar
    GOOGLE Microsoft Yahoo

    Për cdo problem mos hezitoni të na " KONTAKTONI ".

Njeriu dhe natyra.

Nicktjeter

Antarë i Respektuar
Njeriu ka harruar prejardhjen e vet. Duke i dhene prioritet gjerave materiale ka harruar natyren, ka harruar te jete i lire, ka harruar te komunikoje me natyren.
Duke menduar qe industria eshte civilizim, civilizimi i vertete ndodh aty jashte, mes pemeve qe marrin fryme, mes dallgeve qe peshperisin, mes oksigjenit.
Ata na therrasin per ndihme.
Ne duam ndihmen e tyre.
Julia Butterfly Hill, kur ishte vetem 23 vjece , u ngjit siper nje peme te quajtur Sequoia sempervirens per te mbrojtur kete peme 1500 vjecare , ne Californi.
Pacific Lumber Company donte qe ta priste por ajo qendroi mbi peme plot dy vite. E gjate 55 metra qe e quajti me perkedheli ''Hene''.
Ajo levizte ndonjehere pergjate trungut qe te bente pak aktivitet fizik dhe merrte ushqime nga ca miq te saj me ane te disa litareve.
Lisa e Simpson eshte frymezuar pikerisht nga Julia, ne nje episod ku shfaqet qe ben te njejten gje.
Ajo mori shume kercenime , vuajti shira dhe breshera, derisa Pacific Lumber Company u pajtua me zgjedhjen e saj dhe vendosi te mos e priste.
Ne nje liber te saj shkruan :
U gjenda e vetem ne nje pyll me sequoie dhe papritur u rrembeva nga bukuria e tyre dhe mbi te gjitha nga thirrja per ndihme. Sa me shume hyja ne kete pyll aq me shume dilja nga zhurma e civilizimit, e aq me shume ndjeja qe brenda meje po lindte dicka e mrekullueshme, qe skisha provuar kurre. Ndihesha ne harmoni me cdo gje qe me rrethonte. Ajri qe thithja ishte ndryshe, me i fresket, me me arome, me puro. Kudo qe kthehesha kishte jete, por jo vetem e shihja por edhe ndjeja. Kuptova ne ate momente cfare do thote te ndihesh i gjalle, te ndjesh impulset e nje pylli qe jeto, jo si tani qe shoqeria qe na meso nga goja e atyre te ashtequajtur shkenctar apo politikane. Ve re papritur qe gjithcka qe te kane mesuar se si te sillesh mire e te jeni besnik e sherbyes i atyre qe jetojne ne dhomat me botona eshte falso. JETA eshte dicka tjeter.
Ekziston , prej gjithmons, nje energji qe te jep qetesi dhe lumturi dhe qe e kemi te gjithe afer shqisave tona, por qe nuk dime ta perthithim sepse keshtu ne vazhdojme qe te jemi sherbyes te dickaje qe nuk na takon. Ne kete menyre do fikesh energjite e trupit tend, e si nje zombie do vazhdosh te mbijetosh ne nje shoqeri qe ste takon derisa sdo fikesh i teri. Ne dy bite qe kam ndenjur mbi peme e kam quajtur Hene, arrita te hyja ne sintoni me gjigandin e madh te pyllit dhe ai me mesoi se si te perceptoja dhe te perthithja energjite e holla te natyres, dhe ne ate moment zbulova qe brenda nesh ka dicka te madhe, infinite qe ne fund te meson se si te jesh nje specie e vecante, e ndryshme nga gjitha ato cf shoqerine teknologjike pej shekuj te shekujve na kane mesuar qe ti besojme e konsiderojme si gjera te perparuara.
Ne ato momente mesova qe dashuria e Krijuesit eshte forca e Natyres. Vdekja tani sme tremb me sepse kam arritur ate cf cdo qenie njerezore kerkon per gjate gjithe jetes. Nga kjo eksperience e imja kam mesuar cili eshte roli cdo nburri dhe femre ne kete planet : te jetosh ne harmoni me cdo qenie njerezore ,kafsherore apo vegjetale e per gjithe kohen qe ne do jemi ne tranzit ne kete bote.
Qofshin bekuar ata qe dinte te degjojne dhe te veprojne dhe si rezultat te bejne pjesen e tyre si bijte e Tokes

Dhe akoma :
Ne kete katedrale te madherishme mund te ndjeja unin tim te brendshem te transfomohej ne nje jete te re. Kam qendruar e ulur per shume kohe duke qare. Ne fund lotet u transformuan ne lumturi e lumturia ne nje kakarisje nga e qeshur, dhe ashtu qendrova duke qeshur per gjithe ate bukuri qe me rrethonte.

#sa me prane natyres
#sa me prane civilizimit
 
Private conversations
Help Users
    Top