• Mirësevini tek Forumi Virtual

    Nëse ju shfaqet ky mesazh do të thotë se ju nuk jeni regjistruar akoma. Edhe pse nuk jeni regjistruar ju arrini të shihni pjesën me të madhe të seksioneve dhe diksutimeve të forumit, por akoma nuk gëzoni të drejten për të marrë pjesë në to dhe në avantazhet e të qënurit anëtar i këtij komuniteti.

    Regjistrimi është plotësisht falas në komunitetin tonë, pasi të regjistrohesh do të gëzosh shumë të drejta si të japesh mendimin tënd në një diskutim, të hapësh një diksutim tëndin, të komunikosh me anëtarët e tjerë të komunitetit në mënyrë private, të marësh pjesë dhe të votosh në konkursin e poezisë dhe të fotografisë dhe shumë opsione të tjera... duke përdorur mënyrën më të thjeshtë dhe të sigurtë për tu rregjistruar
    GOOGLE Microsoft Yahoo

    Për cdo problem mos hezitoni të na " KONTAKTONI ".

Momente me veten!!((krijime personale te anetarve)

NeVertiti

Kohe & Stine
Staf në FV.AL
...gjethet vallzojne valsin e dimrit,xhamat e dritareve te perhumbur ne avullin e ftohte, kujtojne sonatat e largeta.
Tingujt e lehte ne dhome perqafojne hijezimet e mureve me ngjyra te purperta.
Eh kjo hene e plote mes nesh,sikur flene pa asnje enderr.
Sikur ky qiell te ishte pak me i kalter ,yjet do i shuaja ne kete nate per te me ndricuar vetem "tingujt" nga syte e tu.
E derisa qielli te behet i kalter,le te luajne tingujt e keti valsi te "humbur" dimeror. :))


 

Monique

Monique Multipass
Staf në FV.AL
E ke menduar ndonjehere sesi ishte per mua te te lija te shkoje? Sesa I dhimbshem dhe gerryes ishte largimi? Sesa shkaterrues ishte pesha e mungeses dhe indiferences?
Nuk besoj, ose edhe nese perpiqesh , dije se asnjehere nuk do i afroheshe dot per te pare qarte, besome…
Ti nuk mundesh ta imagjinosh sesi eshte te hapesh zemren dhe te shohesh boshllikun ne te…erresiren te cilen ajo ka veshur , dhe si nje fustan I shqyer nga dhimbja e lagur, nga balta e loteve.
Ti nuk mundesh ta imagjinosh sesi ndihesh te hapesh doren dhe te lejosh te shkosh, te shohesh teksa zhdukesh si nje vegim , e ti, ti s’mund te besh asgje , as nje hap me shume per te te arritur.
Dhe ….Ti nuk mundesh ta imagjinosh se si cdo gje per mua nuk eshte si me pare.
Humba cdo gje nga vetja, edhe buzeqeshjen e humba, edhe deshire per t’u zgjuar ne mengjes , energjia ime po me linte ne balte.
Mu desh shume kohe besome , shume kohe te riorganizoja veten. Te rimblidhja copezat e mi ate shperndara kudo , duke rifituar hapsirat qe ti kishe zaptuar, per te rigjetur vetevleresimin, guximin , kurajon per te mundur dhimbjen qe le pas.
E kur fillova te ribeja veten serisht , kuptova se pertej egoizmit tend, krenarise tende, tekave te nje femije te rritur, ishte miresia ajo qe kish mbetur….
E ti ndoshta kurre sdo kuptosh sesa e veshtire eshte te rimekembesh veten ,sepse askush qe nuk ka dashuruar kurre nuk njeh ate ndjenje!
Por asgje nuk ish e lehte besome, dhe ende sindroma jote eshte brenda meje…..pavaresisht se tani une u mesova te jetoj me ty brenda meje…


Kur genjen veten me ato RI RI RI....ke kaluar cdo gje.....
Asgje nuk kalon dhe asgje nuk harrohet......
 

vajza e detit

Anëtar i Respektuar
...gjethet vallzojne valsin e dimrit,xhamat e dritareve te perhumbur ne avullin e ftohte, kujtojne sonatat e largeta.
Tingujt e lehte ne dhome perqafojne hijezimet e mureve me ngjyra te purperta.
Eh kjo hene e plote mes nesh,sikur flene pa asnje enderr.
Sikur ky qiell te ishte pak me i kalter ,yjet do i shuaja ne kete nate per te me ndricuar vetem "tingujt" nga syte e tu.
E derisa qielli te behet i kalter,le te luajne tingujt e keti valsi te "humbur" dimeror. :))


sa e bukur....
 

NeVertiti

Kohe & Stine
Staf në FV.AL
Kjo kafe e ngrohte ne kete mengjes,me udhton pertej detesh me medime. :)
Avujt e saj te ngrohte neper fytyren time,me kujtojne puhizat e jetes qe embelsisht neper stine shpirti na i perplas neper shkembime kohesh.
Eshte vjeshte,gjethet akoma rezistojne neper ndonje dege,duke bere perpjekjen e fundit perpara se dimri te fitoj duelet e ti te bardhesise mbi to.
Shpesh jam gjendur brenda nje dite ,ne kater stine,dhe i vetmi deshmitar i tyre ishte kafia qe me shoqeronte buzet e lageshta, deshirat qe hidheshin ne filxhanin me kafe ,here me sheqer e here pa te.
Eh keshtu keto momentet njerzore,disa te bukura e te embla,disa si puna e qershive qe vijne vetem ne Maj.
Sot te pakten kafen e paskam petihur me sasine e duhur te shqerit. :)



 

vajza e detit

Anëtar i Respektuar
Po hap kete teme,per copeza dhe mendime personale te antarve.
Jeni te lutur mos ta ktheni temen ne copy paste.
Siq ndodhi me temen e KAtias.."zhgarravina dedikuar vetes."
Pra ketu hidhni,ato mjegullnaja casti,emocione,te kaluar,apo te enderruar real apo shpirteror,ama te
jene rrjeshtat, mendimet tuaja te shkruara nga ju..



Ishte nje nate si gjithe te tjerat,por ca buleza shiu filluan ta embelzonin atmosferen e saj.
Pak nga pak ato u shtuan,ra nje erresire, pak sa e friskshme,se di se si..por pash veten tek..vrapoja..
E ndjekja jeten ne nje nate me shi,,,ishte nje erresir "utopike",ku shifja vetem shpirtin tim ne nje rrebesh.
Ajo me shfaqej neper pasqyra endrrash shpirterore,,te lagura nga shiu..
Vrapoja neper nje rruge si e hedhur ne ajrin e atmosferes, trysnia e shiut i jepte forme dhe turtuare,, shpejtoja hapat e lagur e zbathur,,pa nje cader,,pa nje neon drite.
Shikoja diku larg larg ,vetem nje neon te shpirtit qe me therriste ,neper ca pika shiu qe ngjanin si xixellonja nen driten e atij neoni.
Kapja gjethet e lagura rreth meje i shtrengoja ne duart e mija deri ne "dhimbjen e tyre",,,per te me mbrojtur nga shiu dhe nga erresira...e asaj nate.
Ato rreshkisnin te lenduara siper trupit tim te lagur,por te pakten qendronin ne prehrin ,supet e mija me shoqeronin,ashtu te lagshta te lenduara por ama afer ...
Por une kerkoja te kapja jeten,vrapoja si e cmendur pas atyre filizave elektriciteti,te asaj nate me rrebesh shiu.
Perdora shikimet per te pare qofte dhe diku cepin e jetes qe kerkoja,por ajo s"dukej,,s"dukej..ishte arratisur,,dhe me kishte vjedh nje "enderr",,ma kishte borxh dhe duhej te ma kthente..
Pop..por..asgjeee,,shiu vazhdoj te binte,,,fryma e ftohte ju shtua asaj nate,gjethet filluan te qanin nga lendimet e zbathur.
E lodhur,,ngrita shikimi i humbur ne te pakapshpen e kohe.
U perpoqa dhe njehere te kapja nje shikim afer,afer,afer me veten. Pash neonet e ndezura per-rreth,njerez qe kaloni afer meje..
Pyeta veten me nje retori nervozizmi:-duke i then nga ishe?!
Ajo mu pergjigj: Atje ku me cove ti..
I perqafova gjethet qe kisha siper trupit tim, falenderova per ato caste shoqerie,mora cadren qe kisha ne cepin e stolit dhe u largova ,,,
Nen driten dhe shiun e atyre kujtimeve qe ajo nate shiu mi rrembej pergjithmone...
Ndoshta nje dite do kthehem prap dhe do "hakmerrem" dhe une me ate nate,me ate rrebesh erresire ne cepin e nje kohe ne te njejten forme qe ajo me beri duelin mua..ate nate...
Ishte nje nate "utopik"e erret por e drejte...
Ai cep jete,,eshte diku ne ate nate me shi..ne ate nate qe kaloj,,qe iku,,qe mergoj..
Ndoshta ne nje nate tjeter do ti kthehem prape..por dua qe te jete shi...
Me pelqen nata ,me pelqen shiu,,me pelqen ti ndjek zbathur ,copezat qe jeta mi vene ne "erresire"..per ti kaluar ne nje dirte agimi,ne shkelqimin e nje vese endrrash shpirterore...
Tashme duhej te prisja dhe pak .Pak apo shume?! POre duhej te prisja mengjesin e nje agimi te lageshte...


kjo i shkon fiks kesaj dite me shi....
 

vajza e detit

Anëtar i Respektuar
Ditet ecin si zakonisht…me ritmin e zhurmshem te nje dite dimri…
Shpesh nuk te ofrohet asgje…shpesh te ofrohet gjithcka…e ti me zbrazetine tende…nuk ndjen deshiren per te marr asgje…
E pastaj ne dite si keto…ku era e mengjesit perplaset dhunshem ne fytyren tende…sheh se si te gjithe rendin drejte nje dite te sapo nisur…
Fytyrat e tyre ndonse te skuqura prej te ftohtit…duket sikur I ngjasojne rrezes se pare te mengjesit…
E hapat e tu te vrullshem…kalojne perpara c’do ambjenti…tek te cilet shqisat e tua nuhasin aromen dehese te nje kafeje…te nje caji…
Pak me tutje nje furr buke e cila duket se zgjon Brenda teje deshiren per te shijuar dicka te ngrohte…te cilen do doje ta merrje me vehte pergjithmone…
Mengjeset e mi I ngjajne nje filmi me sekuenza te shkurtra….ku c’do hap me dergon drejt gjerave qe dua…
Kjo dite e fundit e Nentorit…me zgjon deshiren per te dashuruar jeten…sepse eshte e vetmja gje qe na perket…jeta jone…
Por nuk po bie shi…ndonse e adhuroj…ky shi I pa ndalshem…nuk beri gje tjeter vecse me trishtoi disi…
Une adhuroj ditet e dimrit…por me diell…e ku c’do rreze e tij…duket sikur pervec fytyres te ngroh dhe shpirtin…
E pastaj do te vesh re fytyrat e tyre..tek shohin se si ti perkedhelesh si nje femije…me muziken…diellin dhe hapat e tu…
Do te qeshesh me fytyrat e tyre te cuditshme…e do te te duket sikur je njeriu me normal ne bote…sepse nuk ke frik te besh gjerat qe do…as te buzeqesheh…te kercesh kur degjon muziken tende te preferuar…e te shtrengosh diellin ne krahet e tu…
Ndoshta per kete e kam adhuruar dimrin…ndonse ftohte…ai te dhuron ngrohtesine e nje caji..e nje xhupi…te nje shalli te bute…te dhuron ngrohtesine e nje dielli…qe te perndjek ne c’do hap tendin…
Kjo e premte duket positive…qyteti im I ngjane nje picture te arte…bota mund te jete shume e bukur…por une e dashuroj qytetin tim mbuluar nga dielli dhe deti…
Nuk ka panoram me te bukur se ajo qe syt e mi shohin c’do dite…edhe te me dhurojne mrekullit e botes…nuk e zevendesoj me asgje pozitivitetin qe me ofron nje dite si kjo!..
 

jana80

Super Moderator
Staf në FV.AL
Sot isha vizite tek nje kolege, vajza e saj ka adoptuar dy femije ne afrike ne fakt burri tha i kemi blere....
Me cuditi !!
Me cuditi edhe e sapo bera gjyshe ..
E kam vene re ne cdo prind ne cdo gjysh si ju ngjajne femijet, niperit dhe mbesat nen veshtrimin e tyre..
Ama dicka te tille se kisha vene re me pare.
Njeri yao( keshtu quhej) ishte nje rremuje e madhe ...femije kurjoz prishte cdo gje e hapte cdo gje skishte pace ku ishte ai (5 vjecar) dhe ne syte e koleges sime ishte krijues, dashamires i artit, ishte genial
Femijes tjeter sja fiksova emrin por ishte me i madh , ky qe te terhiqte vemendjen perplaste gjerat, i bibte tavolines... e sipas koleges sime ishte muzikat ishte shume i mrehte e ritmik e me siguri babonatale do i sillte nje tambur....
Pas gjithe kesaj degjohet i jati adoptiv... ai qe kishte paguar ...
Dhe thote as njeri as tjetri skane te bejne me artin thjeshte jane dy majmune pa xhunglen e tyre..
Nene e bije buzeqeshen....
Ndersa une mbarova vizten time dhe rruges se kthimit per ne mbreterine time te ngurte po mendoja cfare ben egoizmi??
Sarrij ta kuptoj ne do kishin qene me mire ku ishin, apo ku jane e si do ndihen nese ndonje dite do degjojne batuta te tilla..
Njerez te blere per te permbushur mangesite , apo mundesi dypalshe per tu realizuar dhe per tu permiresuar..
Gjithmone kam qene e idese qe biresimi eshte nje mision, eshte nje bekim, eshte nje shpetim... tashme asgje nuk di... gjithcka ne keto kohe festash me ngjan komerciale, me jep ndjesine ku cdo gje ka nje cmim, e cdo cmim vihet ne baze te kerkesave te bleresve..
Gjithcka po trasformohet ne imazhe, ne mode, ne perciptesi...
Ku jane vlerat e verteta!!???
Ku jane idealet???
Ku jane ndjenjat???
Po njerezit qe meritojne denjesisht termin njeri ku jane??
Ku kemi humbur.... Ku???
 
Redaktimi i fundit:

Jetmira

Antarë i Respektuar

E dua dimrin.
Disa e urrejnë të ftohtin,por un jo.
Dimri është më i butë se disa zemra.
Sa herë vjen dimri ndjej shpirtin të zgjohet nga melankolia e vjeshtës.
E ndjej veten të fortë.
Dimri më jep një shenjë,sikur më thotë jam me ty.
Të jetë për mua le të jete gjithmonë dimër:D.
 

Vvetoni

Larguar
Më duhet me e postu prapë, jo për diçka, ama asht sendi ma i mirë që kam shkru për luftën.

Ato ditë fjalëve u kishte humbur kuptimi, ishin tretur në humbjet e mëdha që kishim përjetuar. Albanin e kanë vra, Betimin rand e kishin plagos. Neve kishin vendos me na thanë që duhet me ik prej vendit, e qysh me ik? A duhet tash me e lanë edhe shpinë, rrugët ku jam rit, fjalët që me shokë i kemi thanë? E pse nuk po vjen edhe Rrezja, pse edhe familja e saj nuk po ik sikur na. A janë ata ma shumë trima se na? E pse neve nuk po na trimëron diçka, nuk po na jep zemër? A po ndoshta atyre askush nuk ia ka drejtuar pushkën, askush nuk i ka thanë me e lanë shpinë. Veç le të shpëtojnë, le të kryhet kjo dreq lufte, le të merr fund çdo gja. Sa ma shpejtë.
A ka me u kry apo? Kemi me qenë mirë apo? Kemi me u kthy dikur prapë në shpi, prapë me shokë me qenë bashkë, prapë me dalë me vrapu, unë e marrë topin, veç le të kryhet.
Daja tha që veç Zoti mundet me na shpetu, po mundohen me e fsheh prej meje çdo gja që po ndodhë për luftën e rreth luftës, po ama unë e di që jemi në luftë, e di që na largun prej shpisë, ama veç mos të na vrasin, shumë i ri për me vdekë. Gjyshja ka thanë që e kemi jetën përpara, kemi me e pas apo?
Mu po më mungon shkolla, janë ba 3 muaj që nuk po mundem me shku në shkollë. Mësuesi na ka incizu edhe ka thanë që ky ka me qenë kujtim i mirë për to, sa mirë jemi vesh atë ditë. Unë pata recitu për "Kosovën Republikë, ja me hater ja me thikë...". Në dreq të mallkum sa shumë po kushtojka kjo republikë.

Bazue në çaste të vërteta...

Kohë lufte, Prizren, Kosovë.
 

Jetmira

Antarë i Respektuar

E kam dëgjuar shpesh frazën,:-“ Koha shëron gjithshka”.
Por,nuk e besoja.
Nuk e kam besuar se mund të përballoja sfidat e jetës.
Më dukej vetja e dobët pa pikën e forcës dhe guximit.
Ndonjëherë më dukej jeta si fushëbeteja e xhunglës.
Unë isha lepuri dhe të tjerët.....prane.....meje hiena e luanesha.
E,kisha gabim.
Unë nuk isha lepuri,por vetë luanesha.
E dashur kohë,faleminderit.
Faleminderit për durimin,dhe vullnetin që më dhe.
 

vajza e detit

Anëtar i Respektuar
Sot isha vizite tek nje kolege, vajza e saj ka adoptuar dy femije ne afrike ne fakt burri tha i kemi blere....
Me cuditi !!
Me cuditi edhe e sapo bera gjyshe ..
E kam vene re ne cdo prind ne cdo gjysh si ju ngjajne femijet, niperit dhe mbesat nen veshtrimin e tyre..
Ama dicka te tille se kisha vene re me pare.
Njeri yao( keshtu quhej) ishte nje rremuje e madhe ...femije kurjoz prishte cdo gje e hapte cdo gje skishte pace ku ishte ai (5 vjecar) dhe ne syte e koleges sime ishte krijues, dashamires i artit, ishte genial
Femijes tjeter sja fiksova emrin por ishte me i madh , ky qe te terhiqte vemendjen perplaste gjerat, i bibte tavolines... e sipas koleges sime ishte muzikat ishte shume i mrehte e ritmik e me siguri babonatale do i sillte nje tambur....
Pas gjithe kesaj degjohet i jati adoptiv... ai qe kishte paguar ...
Dhe thote as njeri as tjetri skane te bejne me artin thjeshte jane dy majmune pa xhunglen e tyre..
Nene e bije buzeqeshen....
Ndersa une mbarova vizten time dhe rruges se kthimit per ne mbreterine time te ngurte po mendoja cfare ben egoizmi??
Sarrij ta kuptoj ne do kishin qene me mire ku ishin, apo ku jane e si do ndihen nese ndonje dite do degjojne batuta te tilla..
Njerez te blere per te permbushur mangesite , apo mundesi dypalshe per tu realizuar dhe per tu permiresuar..
Gjithmone kam qene e idese qe biresimi eshte nje mision, eshte nje bekim, eshte nje shpetim... tashme asgje nuk di... gjithcka ne keto kohe festash me ngjan komerciale, me jep ndjesine ku cdo gje ka nje cmim, e cdo cmim vihet ne baze te kerkesave te bleresve..
Gjithcka po trasformohet ne imazhe, ne mode, ne perciptesi...
Ku jane vlerat e verteta!!???
Ku jane idealet???
Ku jane ndjenjat???
Po njerezit qe meritojne denjesisht termin njeri ku jane??
Ku kemi humbur.... Ku???
sa me pelqeu
 

vajza e detit

Anëtar i Respektuar
Ditet ecin serisht…e ja ku jemi ne prag krishtlindjesh…
E arratisur mes turmes se njerezve…perpiqem te ndihem gjalle si dritat dhe ngjyrat qe kane pushtuar qytetin…
E kam kerkuar gjate nje arsye te buzeqesh…nje shkendij prej qiejve…nje krah te jete me mua….nje hap qe me ndjek pas…por u gjenda mes zhurmes qe cmendete rruget…dhe heshtjes qe me kishte mberthyer mua…
Festat gjithmone me kane dhuruar gezim…sidomos kur paketoja dhuratat per te gjithe…nese shume prej njerezve preferojne te marrin dhurata me shume se sa te bejne…une I perkas asaj kategorie njerezish…qe kenaqem se tepermi kur beje dhurtata…
Gezimi ne syt e tyre…eshte shperblimi me I madhe qe mund te marr…
Jam nga ata njerez qe dhe vetes I beje dhurata ndonjehere…disa thone se kjo eshte nje lloj form lumturie…terapie…e une zhytem e tera ne arom parfumesh magjepses…dhe c’do sprucim I tyre…me kujton dicka…nje kohe nje moment nje detaj ne jeten time…
Ndaj dhe kam preferuar se nje parfum eshte dhurata me e mire qe mund ti besh dikujt…sic ndodhe te jete nje liber…nje Cd me kenge te preferuara…por nje parfum eshte dicka ndryshe…
Gjithmone do kujtohen per ty…gjithmone do te te ndjejne ne lekure….e do te te kene pas vetes perhere…
Me kujtohet nje parfum qe ma ka dhuarar mikja ime e gjimnazit…e perdorja shpesh…ishte I preferuari im…dhe sa here qe e perdorja me kujtonte miqesine dhe perzemresine qe kisha ndaj saj…
Xhaxhai im e di gjithashtu marrosjen time pas parfumeve…dhe me dhuron shpesh…e une sigurisht…sa here kam ne duar njerin prej tyre…kujtoj shpesh njeriun qe ma ka dhuruar…
E ku ka dhurat me te bukur se sa te te kujtojne nje detaj ne jeten tende?...nje arom ka aftesine te te kujtoj dhe grimca te largeta te femijerise…
Dhe sic ndodhe me nje buke te sapo dal nga furra…aroma e saj perhere do te te magjeps dhe do te te kujtoj kohen kur gatuhej nga nena jote…
E kujtova kete detajin e parfumit…sepse dje….motra ime…me dergoi nje parfum…qe e kam preferuar shume ne kohen kur isha mesuese…ne kohen kur ishte koha qe doja…kur rrethohesha nga femije…qe me donin perzemersisht….
Motra ime sigurisht me gezoi shume…por me ktheu pas…e nje arom te kthen ne pas kohe me shume se sa nje fotografi…
Nuk ka rendesi nese do te qeshim a do te qajme…pas asaj qe ndjejme…por perhere do te na dergoj ne nje pjese te jetes sone...te cilen e tashmja e ka harruar…
Mjafton nje sprucim…te mbyllim syt…dhe te humbasim per pak…atje ne boten tone te brendeshme e te harruar…qe zemra s’do mundet ta harroj kurrsesi…

 

Rrelse

Zikaltër⚫🔵
Ti je shume e cuditshme....
-e cuditshme?...pse?...
-Ke gjithcka qe nje femer enderron dhe serisht e pa kenaqur mbetesh...pfff
-E cfare qenka ajo qe nje femer enderron sipas teje?...eee?
-oh,mos me beje te acarohem te lutem...nje femer do lux...do te jete e bukur...do te jete e pa varuar...dhe ti i ke keto...cfare te duhet tjeter qe te buzeqeshesh me thuaj?
-harrove dicka te rendesishme...teper te rendesishme madje...nje femer nuk ka nevoj per para...per nje mashkull...per vemendje...nje femer ka nevoj per shume me teper se kaq...qe ti mashkull qe ju meshkujt nuk i njihni....
Ju krijesat e ftohta nuk dini asgje...nje femer ka nevoj te jete e lumtur....te jete e lire....te dashuroj pa komplekse....pa krijesa absurde rreth tyre....qe nuk dijne asgje tjeter vec te berit seks...dhe kaq...
As kete nuk e beni mire e dini?...as kete....sepse nuk ofroni shpirtin por lekuren...shpirtin nuk e njihni....
nje femer ka nevoj te jete e lumtur....dhe tek une s'ka asnje cudi...e cuditshme eshte jeta qe te ofron keshtu kirjesash rreth teje....
Ne djall ti dhe perceptimet e tua per natyren e femres...ti nuk di asgje...per te lexuar dhe njohur nje femer meshkujt jane analfabet te pa shok...keshtu qe hesht me mire....dukesh me i bukur!!!..


ps: nuk eshte krjimi im.
 
Redaktimi i fundit:

vajza e detit

Anëtar i Respektuar
Ti je shume e cuditshme....
-e cuditshme?...pse?...
-Ke gjithcka qe nje femer enderron dhe serisht e pa kenaqur mbetesh...pfff
-E cfare qenka ajo qe nje femer enderron sipas teje?...eee?
-oh,mos me beje te acarohem te lutem...nje femer do lux...do te jete e bukur...do te jete e pa varuar...dhe ti i ke keto...cfare te duhet tjeter qe te buzeqeshesh me thuaj?
-harrove dicka te rendesishme...teper te rendesishme madje...nje femer nuk ka nevoj per para...per nje mashkull...per vemendje...nje femer ka nevoj per shume me teper se kaq...qe ti mashkull qe ju meshkujt nuk i njihni....
Ju krijesat e ftohta nuk dini asgje...nje femer ka nevoj te jete e lumtur....te jete e lire....te dashuroj pa komplekse....pa krijesa absurde rreth tyre....qe nuk dijne asgje tjeter vec te berit seks...dhe kaq...
As kete nuk e beni mire e dini?...as kete....sepse nuk ofroni shpirtin por lekuren...shpirtin nuk e njihni....
nje femer ka nevoj te jete e lumtur....dhe tek une s'ka asnje cudi...e cuditshme eshte jeta qe te ofron keshtu kirjesash rreth teje....
Ne djall ti dhe perceptimet e tua per natyren e femres...ti nuk di asgje...per te lexuar dhe njohur nje femer meshkujt jane analfabet te pa shok...keshtu qe hesht me mire....dukesh me i bukur!!!..


ps: nuk eshte krjimi im.
jam kurioze...i kujt eshte ky shkrim?...
 

Jetmira

Antarë i Respektuar
U ula për të fjetur,por gjumi smë merrte.
Lëvizja sa majtas e sa djathtas.
Më mundon diçka.
Mendimet e shumta më kanë vjedhur gjumin.
Uffff,cçështë kjo punë kështu ?
Njerëzit normal flejnë gjumë në ktë orë,kurse unë qëndroj me syy hap.
Po marr kufjet më mire të dëgjoj muzikë.
Ndoshta muzika më jep dorë.
Moss muzika më trishton më shumë.
Po më vjen për të qarë.
Epo mirë qaj :(:(.
Nesër do të qeshësh përsëri :D.
 

jana80

Super Moderator
Staf në FV.AL
Sot ne oren 6 u ngrita te beja ecjen time te perditeshme... bota ishte ne heshtje.
Aty ku eshte ndalesa ime e pare per te pire kafen ishte mbyllur, si ai shume te tjere ne rradhe.
Nje qetesi e embel mbulonte si me jorgan kete qytet...
Nje dite dimri qe i ngjan nje dite pranvere sidomos kur lindja nisi te skuqej.
Qiell i qarte me nje copez te ngjyrosur e te shperbere pikerisht ne ngjyre nga shigjeta te shumta.
Hidhja hapat me shume endje deri sa ndjeva mungesen e kafese se mengjesit.. Hapa deren dhe aroma e saj me mbushi cdo qelize..
oh mami, gjithmone di cfare e kur ta beje per te qene e pazevendesueshme nga cdo xhest...
Duke zbrazur moken ne filxhan per te treten here rradhazi mendoja ss e cuditeshme jam edhe une ...
" ne pranvere ndjej gjethet te bien nga pemet, e ne mes te dimrit nga nje cep i ngjyrosur ndjej te rilind gjithcka si ne pranvere" ..
e me vjen nder mend mitiku im proff i psikologjise tek buzeqeshte nder dhembe kur nje pyetjes se tij i isha pergjigjur qe gjithcka qe shikonim jashte sishte asgje tjeter asaj qe shikonim ne ne brendesi...
mu buzeqesh jo per pergjigjen time te asaj here por me pafajesine e asaj ndjesie prej gjeniu ...gjithesesi iku edhe ky mengjes e tani qe po e pershkruaj eshte pothuajse perendim.. ama perendim i skuqur, por perendim!
 

kitrra 123

plak gjufurrak
Ne 2019 mos harroni frutat ato na japin vitamina, gjalleri, freski dhe jete!

PJESHKEZ MOJ PUSHMBULUAR

Pjeshkez, pjeshkez moj pushmbuluar
Nxehtesia vale t’paska perveluar
Ke fillu dhe n’dysh me u qa
Berthameza n’toke sa s’tpaska ra

Pjeshkez, pjeshkez moj pushmbuluar
Sa shume ndjeje per te t’kafshuar
Te t’thithe lengun kristalor
Qe me ngjan ne uje hyjnor

Dhe kur lengu curg te shkon
Them per mua ti vajton
Them me mua ke ra n’sevda
N’duar t’mia viktime me ra

Pjeshkez, pjeshkez moj e bekuar
Ah sa shpesh te kam enderruar
N’dysh me gishterinje per te ndare
E n’mishra tua te lengezuara
Te ngjesh fort buzen e thare
 

Jetmira

Antarë i Respektuar

Sot ra dëborë.
Mu kujtove ti teksa po shihja rrugët e qytetit te mbuloheshin nga manteli ii bardhë.
U çudita se nuk u bëra melankolike,por të përfytyrova.
U vesha dhe dola për tu lagur nga pikat e dëborës.
Qielli ii gri/zhurmat e fëmijët më qetësuan.
Ma plotësoi,Zoti dëshirën.
Janari më kujtoi ditët kur ziheshim bashkë.
Jam shëruar nga mungesa jote:D.
 

Vvetoni

Larguar

Sot ra dëborë.
Mu kujtove ti teksa po shihja rrugët e qytetit te mbuloheshin nga manteli ii bardhë.
U çudita se nuk u bëra melankolike,por të përfytyrova.
U vesha dhe dola për tu lagur nga pikat e dëborës.
Qielli ii gri/zhurmat e fëmijët më qetësuan.
Ma plotësoi,Zoti dëshirën.
Janari më kujtoi ditët kur ziheshim bashkë.
Jam shëruar nga mungesa jote:D.
Të përgëzoj për mënyrën se si po shkruan kohët e fundit :)
 

Jetmira

Antarë i Respektuar

U njohëm në universitet.
Ishim në të njëjtën godinë,por në auditore të ndryshme.
Në pamje të parë ishim të ndryshëm,por në shpirt të njëjtë.
Impulsiv kur na ngacmonin.
Të ndjeshëm kur na ledhatonin.
E dashnor kur shtratin na tregonin.
Sapo ndeza youtuben me doli një këngë.
Ajo këngë më solli kujtimet që përjetova me ty.
Mu kujtuan të qeshurat,sidomos kur na nxirrnin nga lokali se bezdisnim të tjerët me të qeshurat tona.
Mu kujtua çasti kur na ndali policia pasi mendoi se ishe i pirëLOL.
Ti ishe esëll,por bëje si budalla sa herë ishe me mua.
Mu kujtua sa herë vija tek ti dhe shihja sa majtas/djathtas nëse më shihte njeri.
Mirëpo bërtisja me të madhe se qeni yt më sulej sa herë më shihte.
Mu kujtua kur më the,:-‘’ A të bëjmë aksident të jetojmë të dy në botën tjetër‘’?
Eh kujtimet;);):D
 

Soulmind

Soli/Soulmendja/Soul
Mos thuaj te dua
ti qe dashurine nuk frymon
Buzeqeshjet fallco lexohen
lehtas tek syte e pajete
Mos perqafo rrejshem
kur krahet e tua largesi mbajne
Fjalet sado te embla te thuren
shpirtin pse nuk e ngrohin valle?!
 

NeVertiti

Kohe & Stine
Staf në FV.AL
Momentet e ikura nuk kthehen me.
E shpesh ne kete teme gjeje melankoli.
U iku rrjeshtave te saj,sic iku nga ty.
kur ne mendimet e mia , me vjen plot furi. :))
 

Hera

Dum Spiro Spero
Mbreme te qortova me fal e bera pa dashje ...gjeta rrobat e tua te sportit ne dollapin tend nuk e di se si kane ngelur aty dhe instiktivisht po te qortoja si dikur qe vije nga sporti dhe i lije rrumuje ....i mora ne duar akoma kane aromen tende ...mendova thua te kete blere te reja ? Ishin dhe rrobat e preferuara mora tel te te shkruaja te te tregoja , por jo e mbylla prap tel normal qe do kesh blere te reja si do kesh shkruar ne ndjeshje ? E di qe te qortoja per rrumujen qe beje por ty te pelqente se vije e duke qeshur me thoje .....ti do me vdesesh mua
 

NeVertiti

Kohe & Stine
Staf në FV.AL
U bane dite

U bane "dite" qe nuk shihemi, ndjej mallin te me perqafoje ne keto dite pa ngjyra. . U bane muaj ,ti i ikur nga kujtimet tona, une veten ne perqafime boshe. Kur ditet ngrohen e dielli lind me duket dic me lehte dita. Po kur shiu ujit token, une ndjej tharjen qe me prek palcen. Kur hapat me ikun nga vetja ,i shikoj gjithnje perkrah teje. S’pyeta kurre ne u gjete me dike tjeter,apo si u bene ditet e tua. Nese dimri te la shije,apo pranvera te ngrohe. U bane "dite" qe nuk shihemi, ndjej mallin qe me perqafon me mantellin e tij gri. Pas ketyre germave jo me shume sens, them te largohem nga ky sirtar i kohes tone te akullte. Pranverat vijne e shkojne, ne nje nder to do gjendemi, une dhe ti. Kur hapat me largohen perkrah teje gjenden ,pritjen e kane mesuar me fisnikeri. U bane "dite" qe nuk shihemi e ndjej mallin te me perqafoj, sic me perqafoje ti dikur,ne ditet tona me diell dhe shi.
 

NeVertiti

Kohe & Stine
Staf në FV.AL
U dashuruam mes ditesh te vrejtura e me diell.
Mes largesis e afersis,mes asaj qe flitej shpesh mes nesh e asaj qe ngelte ne heshtje.
...dhe ja ,kjo dite me shi me sjell perseri nder hapat tone nder kohe dhe vite...
shiu i bute,lekura jote .dora e jote mbi supin tim,puthja e jote e etshme.
Dreqin thone qe te flasesh rreth ndjenjave eshte pak veshtire,por une sdi cfare eshte e lehte apo e veshtire.
Keto figuracione per mua nuk bejne,per mua ka ose ska ajk ,afrimi,largimi dhe ajo qe ngel mes ketyre trajektoreve.
Dritaret e shpirtit shpesh te lulezuara apo te ngrira,pak rendesi ka.
Me rendesi qe ka diell gjithnje,jete gjithnje, kjo ben gjithnje shperthimin e pranverave ne mendime .
E tek rrukullisem shpesh mes asgjes se ditve dhe gjithckase se shpirtit te gjej ne cdo hap duke ecur qetesisht drejt meje,i buzeqeshur me nje lule dele nder duar. :)
E mes nje hije heshtje dashurie, te them,ejjj po vertet te dashuroj,ashtu sic vetem nje dashuri reziston,pa fjale pa pohime pa shume mund,thjesht ndodh dhe kjo eshte magjia e asaj qe pret pafundesisht mbi ngjyrat e shpirtit te zhveshur,mes dy trupash te djersitur dhe mes puthjeve qe lindin dhe vdesin po nder ne.
Por keto vdekje jane te vetmet qe ringjallen ne cdo frymarrje deshire ,perqafimi dhe perseri cikli vazhdon,me puth sa nuk eshte vone,
sa dielli lind,ne jetojme dhe shpirti mundet te shkruaj nder qelizat e tua,ngrohte dhe me pasionin e nje poezie qe mbyllet ethshem mes kater stineve.
 

NeVertiti

Kohe & Stine
Staf në FV.AL
A `i ke pare mbremjet tek shuhen,ne nje horizont pa jete.
A e ke pare jeten tek i falet frymarrjes se fundit , duket sikur krejte bota behet e zorshme.
A`i ke pare ditet se si me njana tjetren perzihen, ne fund shuhen po ne njana tjetren.
A `i ke pare truapt e njerzve kur flasin ne heshtje,sy te lumtur,te trisht ose plot jete.
A` i ke pare te rinjet kur flasin per dashurine, mijera lule u celin ne fytyre...
A `e ke pare ndopak kete jete,se si te buzeqesh dhe kur ti qane me denesen e nje kujtimi apo te nje pendimi.
E prape ajo te merr per dore , te con ne burimin e rradhes, ti si i bekumi i saj i falesh mrekullise se saj.
Eh,ja pra, kjo i dashtuni i jem fort eshte nje copez e vogel nga jeta. :))
 
Top