Blog

Hijet e ikjes... ...gjurmet e shpirtit i ndjeja te lodhura,po aq edhe frymarrjet. Ndeshesha ne shtresa te errta ne atmosferen e shpirtit, perplasesha mos me keq ,neper rrepira qe me therrmonin pa meshire. Pastaj ngrihesha me shpresen qe diku ne nje cep do gjeja nje grimce mengjesi, momentet s`kishin te shuar, koha pikonte shira lotesh... Neper kete abstraksion zie, ndjeva nje perqafim qe me ujiste shpirtin,embelsia e nje zeri qe me fliste neper nje mjegull te dendur ,me zhvishte dhe vishte ne te njejtin sekond shpirtin. Diku diku drita prekte largesin e mendimit, pastaj kujtime,shume kujtime.Udhetimet e tyre moren busullen time. Ecja, ecja me to, nuk zgjohesha ,por as nuk flija, vetem ecja..dhe...dhe...ne fund arrija vetem ne nje...
Karantina mon amour Do doja te thoja bashk me ju "mallkuar qofsh o karantine" qe me largove nga njerzit qe dua... Por i vetmi mendim qe me vjen rreth e rrotull eshte: "A te duan aq sa i do ti?" - Po. ... Atehere pse bota jote ska me ngjyra? Dita tu be nate dhe nata tu be labirint pa drita. Pse hodhe ne kosh akulloren tate te preferuar? Thuaj te verteten, nuk kishte me te njejten shije. Pse te erresohen syt cdo here qe buzeqesh? A nuk te dhembin nofkat?! Je fallso. Pse kur tu hodh ne qaf kacurrelsja me dy bishtaleca nuk i dhe karramelet qe mezi priste si cdo fundjave? As te ra menja fare tja bleje. ... E verteta eshte qe nuk e kisha kuptuar se sa thelle e kisha futur koken nen dhe. Mezi prisja te mbaroja routinen qe te mbytja...
Nuk e mbaj mend... pak a shum si gjith gjerat e tjera pa rendesi si cfare kam henger per mengjes apo cfare endrre pash pardje. Por mbaj mend ato 2 sy kaf plot merzitje dhe gishtin kercenues me te cilin u dashurova pas 48 oresh... "Nuk te dua si shoqe, zbrit qe tani neqoftese ke dhe gjysem dyshimi" - kshu me the si kafsh qe je nderkoh qe me ndriconin syt si nje femije perpara dhurates te pare nga duart e babagjyshit te vitit te ri. Se di cfare po i thoje vetes kur me ulerite perseri te ikja nderkoh qe faqet ishin skuq dhe me digjnin nga kripa e loteve. "Ik shpeto sepse un jam lomsh dhe nuk mund te jap dashurine qe meriton. Nuk e shikon qe me mua ke vetem vuajtje dhe sakrifica? Cfare ben akoma ktu, cfare po i gezon...
Ca te shkruej per ty fisnike, Se ca te shkruj nuk asht boll.. A te shkruj per shtatin tan te drejte si lisat e bjeshkve tona,,, Per floket geshtenje qe mblonin syte e tu blu. Syte me ngjyren e lotit! Apo te shkruj per zemren tane, Te bame helm nga malli per djale te ndame per se gjalli? Te shkruj per vujtjet si ato te kalvarit? Jo .. po shkruj per shpirtin tan Dad. Ma te paster se uji i "kronit te lotit". Ma i shndritshem se rrezja mi Kurrilen motit. A thu ka fjal te kallxoj rreth qenjes tane gjys Zane e gjys shtojzavalle? Se njeri si te tjeret rralle se ja kishin dale Me cu nipin te i jati.. e ti per hir me dek pa pa djal!
Disi e veshtir te flasesh apo te analizosh veten. Jo sepse nuk mundesh ta trajtosh veten si nje i trete, perkundrazi ti e njeh ndjenjen ne ty me mire se askush tjeter. Por sepse ne shoqerine tone te flasesh per veten edhe sot eshte tabu. Eshte egocentrike si sjellje e ketu e ka zanafillen edhe paragjykimi. Guxojme te japim nje mendim si shohim te tjeret por per veten tone shpesh na thuhet nga jashte ,: jo , ju nuk jeni keshtu ! Jam ndjere qe e vogel e vetmuar, jo sepse kjo eshte nje mangesi jo, por sepse te gjith me thonin ti duhesh te besh shoqe. Shpesh e gjeja veten ne cepin e bankes apo tek oborri i shkolles te menjanuar nga e gjith cka ndodhte perreth. Ndjesia e vetmise si gje negative , kurre sme ka trishtuar. E me kohe doja te...
Nene!-u degjua nje ze i trisht dhe i brisht. Pastaj ca hapa neper shiun qe binte furishem,dy duar te vockela qe flisnin per dhimbjen. Galloshet e medha qe benin zhurmen neper puset e ujit si ndihmonin hapat e ti te vegjel te ishin me te lehte. Me te lehte se dhimbja e kesaj dite me shi,tek ai nderronte hapat duke shtrire duart e vockela.me zerin qe dridhej nga i ftohti dhe shiu,perseriste-beni mire ju ndohmofte zoti,nje euro per nje byreke. Pastaj pushonte i dromitur mes lodhjes,dhe perseriste-Nene ku je? perse me braktise ne kete dite te vrazhda,neper keto rruge dhimbje me duat e mpira nga i ftohti dhe varferia. Syte e ti bojqjell ishin te vyshkur,faqet i vinin te humbura mes kockave te nofullave lodhja i lexohej shqeto,e tek buzet i...
Ubriaco di te… Come un buon vino invecchiato, che ti lascia quel piacere di godere fino all’ultima goccia così sei per me mia cara… Oggi voglio bere, voglio bere la tua anima in un bicchiere, così mi sentirei più vicino a te… E mentro bevo, sentirò tutti i tuoi battiti, sentirò la tua anima. L’anima che balla dentro il tuo corpo, e che mi da questi sorrisi ubriachi Quel piacere profondo, come un tocco di un pazzo cieco di te. Quella voglia immensa, di perdermi con te nei miei sogni più proibiti. Mentro bevo, sento la gioia tremenda di starti accanto, sento, che hai bisogno di una spalla… La voglia di baciarti e abbracciarti, quando vedo il tuo cuore piangere, anche se so, addeso muore per un altro… Sappi che, dentro di me, sei...
Dikur me trokiti ne der... e shihja me dyshim sepse nuk e njihja, nuk e prisja dhe nuk e dija qe e doja. Fillova ta tallja, te luaja me te; e injoroja dhe e luftoja sepse nuk pranoja qe smundesha te jetoja me pa te. Si perfundim e pranova... por cfare pranova do te thoni ju?! Nje genjeshter... nje genjeshter aq te embel dhe aq te dhunshme sa pershkrim nuk ka. Nuk kishin rendesi lotet, nuk kishin rendesi ulerimat dhe grushtat, nuk kishte rendesi cfare thonte bota, nuk kishte rendesi asigje pervec asajt keshtjelle prej rere qe kisha ndertuar. E dija! Brenda meje e dija qe do shembej shum shpejt prandaj e shkelja cdo her qe me jepej mundesia... te nesermen e rindertoja me gjith forcat qe kisha dhe pastaj prap e prishja...
RRUGE PA KRYE Ecën rrugës, i vetëm, fytyra njerzish të ndryshëm shikon buze që qeshen, e sy që qajnë këmbë që shkelin tokën atje ku ëngjëjt e djajt shkojnë Fytyra që të flasin, që të injorojnë duar që zgjaten kërkojnë të të copëtojnë të bërtasin, të ulërasin asgjë nuk të tregojnë Zëra që përsëriten stuhi sahareje krijojnë të përplasin, tutje të flakin prap arrrin ti mbijetosh E këmbët prap ecin, nuk din ku shkojnë nuk ndjekin fatin që është shkruar nuk ndjejne zjarrin qe te zgjon E kur hapi ndalet E shpirti nuk çelet Ndjen qe vetemia nk paska fund.
PA KRAHE! Shigjet flake n’kraharor m’ra syt mu than e zemra copash mu thy, u ça... Shpirti mu rrudh, m’dhemb sa ska s’ka goje e t’kapet t’çirret e t’thot kush tme japi uje, kur buza m’esht tha E bukë më s’haet me shpirtin bosh...
-Rruget e kujtimeve. ..Rruget kishin ndryshuar disi, pemet ishin me te rritura.Rrugicat e ngushta te shtruar me guralec me ngjyra,ishin te njejtat.Dukej qe koha,stinet dhe as nxehtesia e diellit te veres,si kishte ndryshuar. Stoli blu ne cepin e parkut ishte bosh,rreth tij sillej dhe lozte nje kotele e vogel...dukej aq e lumtur tek kapte ca fije bari neper putrat e saj te vogla...ishte nje kotele e lumtur.Ndoshta po aq sa ne te dy dikur! Tek hapat ndiqnin shkujdesur copezat e guralecve te rene ne rruge,syte e mi perplaseshin ne nje peisazh te ri disi, rruge te harruara nga shetitoret e saj te zakonshem.Ne nje momente koha ndaloje,dhe kujtimet e dikurshme filluan te ngjalleshin, nje nga nje . Zbrisnin nga krahrori im,drejte stolit...
Kur flas sme degjojne dhe kur hesht preokupohen dhe me pyesin ckam sepse "kemi frik kur bohesh kaq serjoze" me jan shprehur me shume se nje her. Cmund te kem; jam ne paqe me veten. Skuptojne qe kur hesht jam e lumtur ne boten time dhe sdua tma prishi njeri ate moment... Eshte kur flas qe duhet te preokupohen, dhe jo per fjalet qe nxjerr nga goja por nga zhurma qe bej vetem e vetem qe te bind veten dhe te tjeret qe cdo gje po me shkon mrekullueshem. Me kujtohet si dje nje dit qe po qeshja ( po boja duke qesh te tjeret) sa tgjith muskujt e fytyres po me dhembnin. Mu afrua nje i huaj qe kishte ca or duke me fiksuar... un e kisha van re por vazhdoja me batuta me grupin e ri qe sapo kisha formuar... si gjithmon isha ne qender te...
Cdo gje nisi si nje perralle e bukur. Nje njeri i panjohur per mua. Nje bukuri e pashtershme dhe shume e mahnitshme me terhiqte drejt tij. Ai ishte i mistershem , dukej si nje njeri me shume sekrete ose me pervoje shume te madhe ne jete. Ai ishte njeri i drejte dhe shume kuptimplote , dukej se une isha me e thjeshta ose naivja me e madhe ne bote perballe tij. Pak nga pak filluam te njiheshim edhe pse ishim me bote te kunderta. Une e shikoja ne sy dhe perhumbesha aty , ato nuk flisnin me ze te larte, qendronin ne heshtje , ishin te mistershem , te ashper , sikur shprehnin dicka kundrejt meje. Nuk dija me si te veproja , isha ne kundershtim me veten , me dukej sikur shkrihesha perballe tij. Ai perpiqej te me provoknte me dinakerine e tij...

Lol

Mbase po thyej ndonje rregull duke publikuar nje bised te zhvilluar ne chatin e Forumit... por meqense per mu eshte shum e rendesishme ta ndaj me ju, po censuroj emrin e anetarit. Xman: Si je DM Me: ta thash sot ne mjes... Xman: njesoj je a Xman: hahhaa Xman: sa huoriste je Me: e di Xman: ani Xman: a guxoj te flas lirshe me ty Xman: lirshem Me: pse cfare don te me thuash? Xman: cka do qe te jete Me: po, por jo tani se mduhet me ik Xman: ani vec me leo kur te takohemi Xman: ama plotesisht lirshem a Xman: pa tabu Xman: alo alo Xman: Alo alo Me: kur u vendos qe do takohemi ? Xman: ketu mi Xman: se po deshe edhe live ska problem Xman: por thash per ne FV Me: aah Xman: shaka po ben me mua a...
“MIKU IM” Alkol te bofsha gropen... sa i mire bohesh ndonjeher... Je i vetmi qe te xhvesh nga llumi i makiazhit ku fusim veten. Nuk genjen kur thua qe guxo, ndrysho diçka sepse perndryshe do fundosesh ne ate grop qe po pergatit per veten tende. Je i çilter kur ngul rrenjet tek nje zemer qe ka kohe qe perpiqet te vishet me petkun e genjeshtrave. Te hapet syri, dhe gjuha flet ate qe mendja kurre nuk do t’ia lejonte. Manipulues i papare i kesaj mendje te semure pas detajeve qe ç’eshte e verteta askujt nuk i behet vone per ty. E kur gota e rradhes kthehet, fytyra vijn e ikin si iluzione , mirazhe te kota si nje labirint qe nuk ka fund. Kujtimet zbehen, veniten sepse ti flak tutje çdo dhimbje qe nje shpirt i tejmbushur ne meri mund te...

Ese

Endrrat e bukura u fiken, kjo vere hodhi ujin e fundit e une kam hapur syte per te pare te verteten. E pamundur duket gjithcka tani, por ato dite cmendurie egzistuan. Degjova diku se dashuria eshte miqesi ndertuar mbi zjarr. Ndoshta ky zjarr me kishte prekur edhe mua. Ky zjarr qe si shkrepse i mjaftoi cmenduria e moshes. Rrahjet e zemres, shikimi, netet kur yjeve endrrat do tua tregoja, tani me duket se i kam lexuar ne nje perralle. Sa keq qe perralles iu gris faqja e fundit ku shkruhej "...dhe ata jetuan te lumtur pergjithmone..." Pergjithmone? Kete fjale dua ta fshij nga fjalori. Asgje nuk eshte pergjithmone. Cdo casti i vjen fundi, dielli fshihet diku per t'i hapur rrugen pastaj erresires, qe ndonjehere do te plasaritet nga hena dhe...
Jeni ata qe ju kom besu, jeni ata qe ju kam kujtu, jeni ata qe kishit vra per mu si un per ju, e di qe s'm'kishit lan nlloq edhe me ndhodh ni kijamet ska nevoj me ja u than emnat se e dini kush jeni vet ;)
Dua te uleras dhe smundem...te ç’kallohem dhe te flas ato qe shpirti di te flas me mire...dua te kuptoj ate pse-ne edhe pse dua te bertas dhe te liroj nga kraharori cdo gje qe me brengos ti them te pirdhet... te zhduket... Dua te qaj, dua te kendoj dhe kercej ne te njejten kohe me kengen qe me sjellin cdo kujtim tendin... Dua te ulerass emrin tend te them pse nuk me besove... cmendon se mund te gjesh tek tjetri...e pse me hodhe poshte...un isha ai qe bashk te dy kercenim kengen tone te preferuar tek makina...shikonim njeri tjetrin dhe pa kuptuar hutoheshim dhe u dashuroheshim si dy adoleshent.. Kapeshim prej dore dhe... shikonim njerin tjetrin ne sy gjate gjithe kohes...aq thell saqe arrinim te lexonim mendimet dhe te njihnim...
gjithmon i kujdesshëm duhet të jem? jo, jo dhe aq...vet natyra njeriut, që lodhet. shpesh here kam nevoj te futem ne boten time ku sdua te afroj njeri aty, te jem vetem un! Te mendoj e reflektoj per gjera qe vertet ja vlen ta vras mendjen, e mos ti ndaj me njeri ato mendime. çfar më tremb? hmmm, tremb? nuk e di...ndoshta plakja, rrudhat e fytyres, kalimi viteve, humbja e memories...te gjitha se bashku. i lumtur me jetën që bëj? lumturia nuk ka fund, aq me shume kenaqsi gjen ne jet...aq me shum kenaqsi te reja kerkon nga ajo. Si puna lekut dhe lumturia, aq me shum te kesh aq me shum kerkon te kesh. Kenqem me ato qe i ofroj vetes, ambicja te çon larg, te ndryshon si njeri, nuk ka shum vend per lumturi ne grup, vetem lumturi...
Qeshe me mua, u tallje sa me nuk ka. U bera un klouni yt i preferuar, vemendja jote te isha per pak çaste. Emra plot te thura, por prap nuk ishin mjaftueshem. Vogelushja, çapkenia ime ti ishe, por me kot kur keto degjohen nga nje vesh i shurdhur Shkula zemren e ta dhash ne duar, e flake tutje sikur vler nuk kishte. E ç’vlere ka nje njeri pa zemer Kur më nuk arrin te dashuroje?! I vura flaken shpirtit, ty te te ngroh... e prap nuk te beri pershtypje. Nje shpirt qe sngroh me as veten, porsi plaga qe nuk sherohet kurre. Vrava veten e idealet, si i verberi per pak drite... I’u hodhe tjetrit pa menduar se ai nuk ish un, tani më me kupton, por aty nuk jam me. Sa do te doja njeher te fundit, perseri te riktheja buzqeshjen, e te te...
Te ka ndodhur ndonjehere te harrosh se i perket vetes, ne vend qe te kerkosh nje tjeter zemer te te plotesoj? Te ka ndodhur te harrosh se vetem vetes i perket , e te zhytesh thelle ne shpirtin tend e te harrosh ndjesine qe ke , kur je pa te? Mos me lejo te humbas ne ty ,nese ti mbyllur ke shpirtin e kengen time te preferuar nuk di ta kercesh. Mos i lejo vetes te peshperisesh fjale , te cilat neser do ngjajne nje kujtim , e nga ai kujtim edhe mund te qaj. Te jesh prane meje sic shpirti t’a dikton, lejoja vetes, …ne mos shko , ende pa lene asnje kujtim. Nuk mundem me te gezoj nga vuajtjet e mia, e as te vuaj per disa doza te vogla lumturie. Nuk mundem as edhe nje minute me shume te lexoj, diktoj, perralla, …por as te imagjinoj veten si...
"Ne kafene e Andreas “ Dielli ndriconte si asnjehere ate mengjes heret,vera kishte shtrire duart e saj te ngrohta neper kaltersine e detit, vishte qiellin dhe zbriste krejt lozonjaritet mbi rruget e asfaltuara .Kjo e fundit s eshte qe preferonte shume,pasi i nxehti i saj i jepte nje shkelqim te zi, temperaturat e pervelonin.Por vera eshte largpamse , tek e shihte rrugen qe i pergjerohej diellit ,i premtonte vjeshten me ngjyra dhe shira. Mengjeset zakonisht ne udhetim kane nje tip magjie,dielli te duket sikur lind me heret,guguzhimet e jetes se perditshme kur vijne nga nje nate e pa gjume,perplasen rreth teje kane tjeter ndjesi. Dhe bashke me keto mori mendimesh ,autobuzi ndaloi,perpara u shfaq nje horizont blu,det,qiell dhe mal. Nje...
...tash qe koha po iken, ditet po na largojne krejt ngadale , pa rrebeshe fjalesh,tash qe duart e mbushura me kujtime shperndahen neper ajrin e shpirtit,tash, mundemi me qene te lire. E di ate lirin e nje nate te qete me yje ne bregdet,apo te nje pikniku ne mengjes heret,ku zogjte kendojne , gjethet fershellejne...duke te dizenjuar abstraksione jeshilleku ,eshte aq e paqte , mbushur me jete. Tash munde t"jemi krejt te lire,krejt te shkujdesur ne hapat qe po na largojne e diku ne nje abstraksion kohe shuhen. Largohemi nga e djeshmja,largohemi nga nje mik,lagrohemi nga nje kujtim,largohemi edhe nga vuajtjet...por leme pas dhe caste lumturie... Shpesh mendoj qe,cikli jone jetsor eshte largimi,largohemi nga cdo gje. Ne fund vete jeta na...
Pranvere "abstrakte." ...dielli buzeqeshi heret kete mengjes .Asgje nuk ndryshonte nga nje mengjes ne nje tjeter ne kete "qytet". Njerzia dukej sikur s`kishte fjet gjithe naten. Autobuzat leviznin neper qytet gjate gjithe nates , disa pasagjer te vobekte, neper serdilje te vjetra,endeshin si te pervuajtur , dukej sikur flisnin me veten. Ndoshta nata qe lam pas,s`kishte pas asnje efekt ne kete qytet te zhurmshem,ne kete qytet qe nuk di te flej,ku deti e perkund ,dielli e pervelon , filozofet e kane braktisur. Ky agim pranvere e gjeti te pagjume,te robotizuar ,hermetik ne hirarkine zhurmuese qe s`pushon kurre. Deilli vazhdonte te ngrihej ne hapat e pare te qiellit, buzeqeshte ironikisht ketyre qenieve te vogla ne kete qytet ,qe shitej...
Ajo ndezi nje cigare, dukej sikur udhtonte drejte nje enigme,ne mendime ne shpirt ne qenien e saj. Celnin nje ser botesh qe ishte zor ti deshifroje , shikimi I saj I percillte ..ashtu si nje tufe te ngaterrua vibrimesh mendimesh qe shkolofiteshin ne ajrin e nje dite me shi… Une zakonisht gjithmone gjendesha ne tavolinen perball saj,kishim pak shume te njejtin orar per kafen e mjesit,ndoshta me ishte bere ves tashme,ose nje varsi e pafajshme ta pija dhe une kafen ne te njejtin lokal ne te njejtin orar qe kjo zonje e hishme e pinte, ishim te njohurit e panjohur qe ndanim lokalin e njohur tonin.. Kisha nevoj ta shikoja ftohtesin e saj te embel ne mengjes ,me dukej sikur nje fllad enigmatik qe te pershkruan te ngrohe shikimin , pastaj te...
Cfare te te dedikoj? Keto kohe te arratisura e te vetmuara. Apo shira qe rrembehen me rete, ngaterrohen e hapin lufte njera-tjetres. Cfare te te dedikoj ? Hapat qe shuhen dhe dyert qe mbyllen,korridoret s"premtojne fund e as dritat nuk ndizen. Cfare te te premtoj ,kur gjethet pllakosen neper toke, vdekjet e tyre trishtojne mua dhe ty qe ecim ne te kundert, shpine per shpine me kohen. Cfare te te dedikoj ? Si apo ku? Atehere u vendos te mos te te dedikoj asgje ,pervecse nje trup nudo, te servirur ne nje pale carcaf te kuq. Siper ti emrat tane. :))
Michael nuk ia kishte idenë se çfarë po bënte fillimisht. Ishte një kohë mësimi, provash dhe gabimesh. Si përfundim, kontaktoi e-NABLE, një grup vullnetarësh që janë ekspert për krijimin e duarve artificiale. Pas pak kohe, Michael krijojë dorën që donte për djalin e tij, por ndërkohë mori edhe një mision. Si mund të mohosh buzëqeshjen që dhuron një dorë artificiale e «përsosur»? اdo dorë kushton nga 10 deri në 50 dollarë. Kështu pra, Michael bashkë me Carter filluan të krijonin duar edhe për fëmijë të tjerë që i kishin nevojë, por që nuk kishin parat e nevojshme. Biznesin e tyre e kanë quajtur “Claws From Carter” dhe krijojnë shumë modele të ndryshme të duarve artificiale, duke filluar nga super heronjtë deri tek grupet. Miachael...
I bëtë format kompjuterit tuaj dhe pastaj u kujtuat se kishit një foto, video apo dokument të rëndësishëm që u fshi? Fshitë pa dashje një foto, video apo skedarë tjetër dhe tani doni ta riktheni atë? Fshitë nga USB foto, video apo skedarë? Mos u bëni merak EaseUS Data Recovery vjen këtu për t’iu ardhur në ndihmë. Si e thamë edhe më lart, EaseUS Data Recovery Wizard është një nga programet më të mirë për kthimin e fotove, videove dhe shumë lloj skedarësh të ndryshëm. Para disa vitesh nëse fshinim diçka pa dashje kjo ishte një problem i vërtetë, pasi jo vetëm një përdorues i thjeshtë nuk mund ta kthente, por as një përdorues i avancuar ose profesionistë. Por tashmë kthimi i fotove të fshira mund të jetë diçka argëtuese. Tashmë çdo...
6.45 Zilja e alarmit fillon te bjere ne ate melodine e saj cjerrse dhe acaruese. Zgjas doren dhe e fik, edhe pak, edhe 5 minuta. Ai 5 minuti eshte me I embli moment, me I dashuri teksa perhumbesh ne endrra te bukura, e me mendje aspak koshiente lundron ne boshllek, por 5 minuta kalojne kaq shpejt dhe befas ridegjon serisht zilen acaruese… Pas nje ore veshur dhe para pasqyres mundohesh ti vjedhesh fytyres se lodhur tashme nga e djeshme, nje buzeqeshje. Cdo dite ka buzeqeshjen e saj magjike! Shtrengon gjithe muskujt e fytyres dhe ajo qe sheh eshte vetem nje zgerdhirje, buzeqeshja keto kohe ka fluturuar larg. Nje ehh del nga buzet gjysem te hapura dhe sheh keqardhjen ne syte qe as make up nuk e fsheh dot trishtimin. Del dhe ulesh tek...
...u mblodhen kohet ne nje mbledhje shpirtrash. Pasi i ngrine dhe i shkrine disa here shpirtrat,u folen per elasticitetin qe ata duhet te kene ne kete jete. Sapo shpirtrat te misheroheshin ne nje trup ,ata duhej te perballonin ndryeshushmerine e koheve mbi ta. Prandaj ata as nuk vdisnin as nuk rilindnin,thjeshte nderronin instrumentet ne te cilat meshiroheshin. Dreqin ky i fundit instrument qe vdiq kishte sy te bukur,lekure te bardhe,floket i kishte te pa thinjura , plot sharm ngjante brenda arkivolit te kohes ,qe sapo e pershendeti pergjithmone. Pastaj shpirti i instrumentit u largu qetesisht per ne mbledhjen e rradhes,ku koha e priste qe ta faturonte ne nje tjeter instrument per te kaluar provat e ti te rradhes.
Tu mpine duart dhe mendimet o i shkret. Nata te zuri te zhveshi dhe beri dashuri me ty ne balten e saj pise te zeze. Te dhembin kockat mishi te dergjet. Syte gjysem te hapur, qepalla qe te rendojne,ngjan si nje cope metali e harruar mes vetvetes dhe botes. Ditet tejane ngaterruar , dielli s"te njeh me,shiu te ujit deri ne kalbje dhe tani je shtrire te flesh ne kete krevat rruge. Trishtueshem kendon vargjet e tua te kompozuara me ato frymarrje azmatike. Ngriu o i ngrat perkdhele shpirtin ,eshte vetem nje ngerrc ne kembet e tua,prandaj te jane mpire dhe duart. Puthja doren tokes jepja shikimin qiellit dhe ngriu.
...hijet e kohes;-me kishin thene qe koha krijon hije . Shpesh gjendesha mes dilemes qe nese dielli s"do te dal, si do krijohen hijet e kohes. Pastaj thoja qe gjate nates hijet ne mund ti mundim, pasi yjet jane larg ,dielli flen dhe keshtu hijeve u shpetojme. Pastaj mendova me veten hem,qenka dhe hena e kur ajo eshte e plote krijon hije, PAstaj mendova perse njerzit u friksohen hijeve? Spo gjeja ndonje pergjigje te denj racionale,keshtu qe thjesht meqe thoshin qe gjerat me hije s"jane te duhurat,kerkoja pjeset e kohes ,ku koha nuk hijezohet. E keshtu kaloja neper stine ,neper reshje ,neper lloj lloj panoramash abstrakte. Ecja me nje hap te avasht e duke kontrolluar qe mos kem hije afer. Shpesh kisha degjuar te thoshin; Ai njeri...
Serisht nje nate pa gjume, aty ne dritaren e dhomes rrija mbeshtetur me syte nga qielli plot yje. As vete s’dija cfare kerkoja, nese deshiroja te lutesha per dicka, apo thjesht isha hipnotizuar me mendje e shpirt drejt asaj galaktike te panjohur. Dikur deshiroja te zhdukesha diku, ne nje vend pa emer, te humbisja mes njerezish qe nuk me njihnin, te harroja kush isha e nga vija. Dikur deshiroja te isha e padukshme! E sonte deshira e vdekur u ringjall, e sonte kujtimet moren jete, e sonte ngjyrat e qiellit ndryshuan para syve te mi……. Atje ne ate gjithesi ku une jam grimca me e vogel , me e paperfillshme, me e padukshme , sot isha zoteruesja e vetme. Zgjata duart te luaja me endrrat e mia te dikurshme, i modifikoja ato , i ndryshoja...
Tani je displinuar,i tha ajo vetes me qetesin e nje lumi qe ska rrebeshe,duke shtrenguar ne duar nje tufe mendimesh te zhubravitura neper kohe. Ecte me koken lart,pa folur,dukej qe merrte fryme pak me veshtersi,ndoshta ajri apo radioaktiviteti i paqes berthamore,ja bente kete.Here here degjonte neper lajme te flitej , qe hidhen ne emer te paqes,dhe ndaj i falte proceset e azmes.Ecte,nuk harronte te ecte me dinijitetin e displines,i thoshte vetes me krenari, qe tashme je displinuar,drejt te duhures,te dashures,te drejtes,se moralshmes,ke perjashtuar cdo gje te lige,cdo histerizem,cdo ndjenje keqesie etj etj,,si keto. Nderkohe qe tufa e mendimeve qe mbante ne dore, here e perplaste ne ne cep rruge here ne ne shkurre,here here e leshonte...
Time and time! E ndoqa momentin e kohes, neper damaj, doja te kapja momentin e shuarjes dhe te rilindjes se saj. Me kishin thene qe cdo gje ne kete bote rilind. Mua me ishte fiksuar ta vertetoja kete gje me kohen, keshtu vendosa ta ndiqja ne netet e gjata, te vetme, ne ditet e bardhe me diell, ne ngjyrat e pranveres, ne ngricat e dimrit... Ndiqja cdo fersherim te saj neper gjethe, cdo arratisje te saj neper horizonte, prisja kur do pushonte ne udhetimet e saj. E ndiqja tek ushtonte neper shpirtra, kur u dergonte gezimet, emocionet, nganjehere e degjoja tek percillte dhe lot, kjo e fundit me trishtonte . Ne momentet qe flija porosisja nje enderr zgjuar ne kohe, qe ta ndiqja qetesisht dhe aty, ne enderr vinte e bardhe plot mendafsh...
Ecja menduar mes asaj qe shihej nga syte dhe asaj qe mendja pasqyronte direkt brenda syve. Ishte nje situat sa e erret sa trazuese,me ngaterroheshin vizualiteti real me ate preceptiv te mendimeve brenda trurit. Ne nje cast u mundova ti ndalja keto vale mendimesh,dhe shikimin e syve ta mbuloja me nje tantell te bardhe,ku mund te hidhja lirsiht cdo mendim qe mendja ime rigjeneronte,ngjante si nje kazan qe velon me pluher yjesh te vdekur,ndihesha e pafuqishme tek mendja ime konvergonte mes nje lumi aq te turbullt,ndjeja nje si tip dhimbje per te,qe s"disponoja asnje fuqi ne ato momente ta qetesoja. Ecem pak ashtu ne ate shije abstraksioni. Pak me tutje fillova ti largohesha asaj rremuje te mendjes,pash se si shperbejej ajo cfare lindte...
[...] Po ti, Ti, ku je? ~ Didi.
ا'u mbush mali me dëborë, ا'u mbush deti me pamporë, Seç u mbush e shkreta Vlorë, Plot me krushq e me dasmorë: S'janë krushq edhe dasmorë, Janë Toskë-e Malësorë, Janë Toskë-e Malësorë, Me flamur' të kuq në dorë, Si dhëndurë me kurorë. ا'u zbardhë malet, ç'u zbardhë: Nga çdo anë seç na ardhë, Shqipëtarët gunë-bardhë. Seç na ardhë palë-palë, Duke rrotulluar male Kush me këmb' e kush me kalë, Kush me shpejt, kush më ngadalë: Kush i lum e kush i gjorë Kanë zbritur mu në Vlorë, Mu në Vlorën e lirisë, N'atë thelb të Shqipërise.. KUSH E KA SHKRU KET POEZI ? CILI ESHTE AUTORI I VERTET I KESAJ POEZIE?
Fluisce l’amore sul marmo scolpito chiudendo gli occhi – vedo te. S’eleva la Luna nel cielo stellato scende una lacrima, non c’è un perché. Pesano sulla nuca le ultime parole “mi sono perso”- dicesti tu. Il mento mio tremava di dolore la testa da allora non s’alza più. Rimango impietrita con lo sguardo perso la luce soffusa mi fa compagnia La mente sfoglia le nostre promesse per farle rivivere nella fantasia. Una gemma splendente sembravi nel foyer, in quell’istante la corsa stellare fermasti ti dissi: “vai! Vai che t’attendo” ma ciٍ che volevo, era che mi abbracciassi Chissà che unisce due pianeti distanti se sia il Cielo oppure l’alchimia ricordo sempre il rallentare dei tuoi passi in quell’istante cambiٍ la vita...
Melodi, nje cast , nje moment , nje shkrepje , teksa shikon veten duke grisur me force a to mendime qe me dashakeqsi te cjerrin kraharorin duke te ngulitur ne koke memorie , melodi aq sa te embla po aq therese ne shpirt... Melodi, ah ti melodi... Ashtu sic nis dhe mbaron. Melodi , me ate koken ulur dhe qe dukesh sikur kerkon te falur, pendese. Me disa nota tuat me kujton dhe te voglin moment , me kujton ate lotin, te pastrin lot te cilit as dhe nje emer nuk I vendos dot .Aq I fuqishem she kuptimplote teksa e shikon te te lage mollzat, faqet.. Melodi, me kish munguar . Melodi , duket sikur nuk dua te te harroj. Me vjen duke me rrokur shpirtin me tingujt qe leshon , sikur me vendors pellemben ne kraharor per te me peshuar...
Me duket po çmendem , po shkatarrohem dita dites pa kuptuar qe po humb gjithçka rreth vetes. Zemra me eshte renduar , shpirti me eshte renduar , fryma nuk me mban aq sa me duket sikur thith tymnaje dhe jo jete. Nuk me rrihet ne nje vend pa levizur sepse i druhem mendimeve qe me stermundojne , me kot shtirem te filloj te shkruaj dhe ti hedh mendimet ne leter , gjithmon e njejta situate , gjithmon un kryefjala qe vuaj aq sa ndonjeher mendoj kjo eshte kenaqsia e vetme qe mund te marr ne jete , pa pyetur perseri "perse". Perse une , pse un perseri? Nuk mjaftonte nje here ne jete te jem si te gjithe te tjeret por doemos me ben te mendoj qe te jem unik ne llojin tim. Perse me detyron te behem i keq me njerzit qe dua. Nuk arrije ta...
DURO, MOS QAJ e Mos Aborto. ndalu ku poshkon, a di qe kani zot, duro mosqaj, e bonu efort. ndalu mos shko, ketu tlutemqendro se qika s'kafaj, se un jamfajtor, nashti qikessot sun pi dalzot por ka nizot e atij ndorpo ja lo. te lutem mose mbyt, durt e tuamos i zhyt, ajo eshte niengjell, qe do tarregullon jeten. qika fajtoreso per fajintem ato mos e bo se edhemupom dhem por po duroj se per qetsen un hala pojetoj nese ndodhapet un vdekjendo e shijoj po te lutemsin je babi i ri po te lutemty nona e qikes tem mos elikfido at qik sepse zemratani me dhem un jamfajtor fajtin e pranoj por te lutemkuptom se menxi poduroj. dhimbja spomlargohet por veq sapom shtohet menxi podurohet, sdi kshtu sipo...
beni nje tabel ku te krahasoni teksin dramatik me ate rrefimtar ? nuk eshte dhene tekst thjesht duhet ti krahasosh ca kan ca skan me ktheni pergjigje tani ! ;)
Ti vjen serisht ne mendimet e mia dhe per te bilionten here me ben te kuptoj brishtesine time kundrejt teje. Ti qe je prezent ne cdo cast timin, ti qe prek cdo fill nervor si telat e nje kitare, buze detit melodia e harruar kumbon. Ti qe per cdo here vjen vrullshem ,duke perplasur cdo dere e dritare brenda meje , si nje uragan dhe merr si shpagim ,si trofe ,cdo mur mbrojtes qe une me aq mund ngre….duke me lene ne qiellin e mekatit serisht te pa fe! Ti ndoshta se di sa here jam munduar te te kuptoj, te te analizoj ashtu si une di te bej. Mundohem te kuptoj filozofite e medha mbi luftrat, mbi betejat, mbi te renet ne fushat e pergjakura, por pse jo edhe mbi fitoret e atyre qe me pas krenohen sesi thyen “armiqte” e tyre, sesi pushtuan...
E adhuroj naten E urrej nganjehere Dua te te them EJA me tako Kjo ishte ideja ime Nata Mendime Sa mendime me pershkojne Idete e mia jane kaq te qarta Nata Ngrihem te te shkruaj dhe Konfusion Nuk gjej me as fillim e as fund Kam nevoje per ty Por si te bej??? Si te te kerkoj??? Eshte nate Po degjoj nje kenge te vjeter. Sa kujtime Sa endrra Gjithcka sa larg dhe sa e gjalle Koha Shpesh koha nuk ka shume forca Shpirti fiton mbi gjithcka Nuk mundemi per asgje Te shoh. Te shoh akoma Koha nuk me duhet Nuk me ndihmon per te harruar Nuk dua Dhe akoma jetoj Jetoj edhe per ty Me shume se kurre Qetesia e nates Degjo Me degjon? Po Jemi larg. Por shpirtrat tane preken. Jetojne E paperballueshme. E mrekullueshme Sa...
Gjeje kohen te me degjosh Ketu ku ndodhem eshte nje qetesi irreale Po bie mbremja Ben ftohte Jam e rrethuar nga gjelberimi Paqe Degjo Gjeje kohen te me degjosh Mbyll syte Shpirti im eshte gjalle Dhe me mijra ngjyra Eshte edhe i yti Mos i beso aparencave Degjo Gje kohen te me degjosh Shoh zemren tende E madhe E forte E plote Degjo Mos degjo vetem zerin tend Shko me tutje Lexo ate cfare askush s'ka ditur ta lexoj Fletet e bardha Netet e errta Buzeqeshjet Lotet Mos ndalo! Shpirti yt reflekton nje bukuri te rralle Hyr mes njerezve Ne qetesi Mos bjer ne sy Mos thuaj asgje…dhe fillo te fluturosh dhe sill sa me shume Engjej qe te mundesh!!!!!!!!!
Parathenie : Ky shkrim i dedikohet te gjithe atyre qe ne privat me kane kerkuar nje shkrim tek konkurset por jo pa nje qellim nuk kam shkruar. Jo per ti treguar dikujt qe jam menefregist apo thjesht nje kontrapedal por ketu vij dhe shkruaj me te shumten e rasteve kur jam i frymezuar (i merzitur) dhe nuk di ku ti perplas mendimet... Me falni qe padashje mund tju kem ofenduar ! Nuk kam patur ate qellim. "ثngjëjt bien me turinj !! " Me kujtohet me the ; "Nuk ma ke puthur me doren" Mjaftoj kaq dhe u lekunda . Nuk ishte nje lekundje dosido , por si ato qe ndien kur tundet toka prej termetit. Per te paren here qe kur te kam njohur nuk dija cfare te te thoja... Te genjeja skish kuptim , te te thoja te verteten do me dukej sikur...
lauri @ kerkoj shum falje eshte 7 ne fakt flm qe me tregove per gabimin
dikur mesova si te hesht... por pa kuptuar qe shpirti po me thahet , rrudhet e struket sikur kerkon te me injoroj ... te me jap ate pakez buzqeshje , qofte ironiken sa per te thene qe jam ketu . Te kam lenduar mbase ? Me fal... sinqerisht me fal , e di qe faljen te thjesht nuk e kam ta them kur vertet e ndjej , e sidomos kur te drejtohem ty qe me mban akoma te gjall , me ben te jem ky qe jam . Shpesh ne jete me ka ndodhur qe te nderroj maskat qe i mbaj te fshehura dhe ti me ndihmon ti perdor por kur te drejtohem ty , e di qe nuk kam me maska per te ndryshuar . Edhe sikur ti ve ato te mallkuara , prap ti do te me njohesh...prandaj nuk e genjej veten dhe te marr mundimin ti ver . me thuaj pak , sa here jam munduar te...
Mbase e kishte fajin gota e pest e birres Mbase e kishte fajin pagjumsia... Mbase sepse ishte ora 6 e mjesit dhe sma mbante te kthehesha vetem ne shtepi Mbase po mos te kishe qesh nderkoh qe qaja Mbase po mos te me ishe afruar per te treten her per tme puthur Po mos te kisha qeshur nderkoh qe me thoje : pse largohesh, un e di qe don Mbase sot do isha dikush tjeter... e mbeshtjellur akoma nga krahet e erresires. Te asajt erresire qe pe drejt per drejt ne sy Te asajt erresire qe sfidove pa meshir... Qe te futi dhembet nen lekur dhe te vulosi sikur te ishe prone e saj dhe asgje me teper Te asajt erresire xheloze qe slejonte njeri ta posedonte... Mbase sekreti ishte ky Te pranoje ate qe askush s'kishe pasur guxim pa u...
Top