Ati ynė, qė je nė qiell,
shejtnue kjoftė emni yt,
ardhtė mbretnia jote,
u baftė vullnesa jote,
si nė qiell ashtu nė dhe.
Bukėn tonė tė pėrditshme epna ne sot,
e ndiejna ne fajet e mėkatet tona,
si i ndiejmė na fajtorėt tonė.
E mos na len me ra nė keq,
por largona prej gjith sė keq.
Amen
*kjo eshte nje nder lutjet me te vjetra, e thene qe ne kohen kur krishti ishte ne toke. Mbase nuk pres qe te jete asgje me shume sesa nje shkrim i bukur per juve.
Sa nevoje ka Zoti per lutjet e nje "fatkeqi" ?
Zoti nuk ka nevoje, por do shelbimin e te gjitheve, por ne te njejten kohe do qe te jete i adhuruar, i falenderuar dhe i njohur nga krijesat e tij. Ai eshte mbi cdo gje, eshe krijuesi i njeriut dhe nuk ja ka nevojen njeriut, por duke qene se ka dashuri dhe deshiron qe ai te jete sa me prane tij per te miren e vet i jep mundesi pa fund per tu kthyer, per te arritur amshimin.
Zoti te ndihmon nese ti i lutesh , apo nese ti ke te drejte ?
Do te thosha pak nga te dyja, por gjithsesi duhet patur parasysh se sikur lutja jote te ishte per te shkaterruar boten nuk besoj se lutja juaj do te plotesohet. Lutja eshte detyrim per besimtaret, pastaj nese je besimtar do te pranoshit edhe ate qe vjen prej tij, pavarsisht nese eshte ne pajtim me ate qe ju deshironit.
Sa % e lutjeve ju realizohen dhe pse ju mendoni se realizohen, nese jo rastesisht ?
Varet nga njeri person tek tjetri. Mua shume me realizohen, shume me mbesin edhe pa u realizuar njekohesisht. Gjithsesi lutja ime eshte qe gjithmone te behet vullnesa e atit perpara times. Te gjitha lutjet e mia perbehen nga nje shpirt i thjeshte pajtimi me krijuesin. "O zot ben qe te mos pres aq sa ndokush te me ndihmoje por une te ndihmoje te tjeret, jo aq qe ndokush te me doje por une te dua te tjeret, jo aq qe ndokush te me ngushelloje por une te ngushelloj te tjeret."
Kam arsye per ta pranuar si dhurate nga krijuesi nese lutja ime eshte realizuar. Shume nga keto ishin te paimagjinueshme per tu realizuar dhe vjen nje kohe qe te kthehen ne realitet. Nuk eshte kjo sepse une besoj verberisht, por i kam analizuar gjerat dhe ne pjesen me te madhe nuk kane ardhur si merite e imja. Mbase kjo eshte edhe gjeja kyce qe me ben te mendoj ashtu.
ne shkoder themi "kur tu tuta fort tu luta," njeriu kur eshte ne nje gjendje nevoje mbase mund te shkoje edhe atje ku nuk e ka patur ndermend ndonjehere pasi ky eshte casti i nevojes per mbeshtetje, eshte casti kur fuqia e "jashtezakonshme" individuale per te bere gjithcka vetem sikurse nje kokforte mund te mendonte mbaron dhe vjen nevoja per ate ngrohtesine, qetesine, miqesine, mbeshtetjen dhe nevojen qe nuk eshte menduar se do te vije koha kur te hyne ne pune.
Si rrjedhoje njeriu mund te lutet per budallalliqe te ndryshme, por duke qene se sado budalla i zgjuar te jete njeriu duhet marrur parasysh se dituria e tij eshte e kufizuar, sidomos perpara nje universi dijesh te pafund. Nje krijues e di sesi krijesat e tij funksionojne, se cfare u duhet, cfare qellimi kane etj... dhe si rezultat nje lutje e tille mbetet boshe dhe e papergjigjur.
__________________
Qeshu, rini! Qeshu! Bota asht e jote.
- Migjeni
Edhč hāna do t' a dijė,
Edhč dielli do t' két pį,
Se pėr qark ksaj rrokullije,
Si Shqypnija 'i vend nuk kį !
- At. Gjergj Fishta
|