Sinqerisht nuk e di, se si i thone llafit "E mira nuk ka fund"...
Por mbaj mend para dy vitesh, po pergatisja "pajen" per tu trasferuar ne Milano me mamin dhe ajo filloi te qaje...I thashe, mos u merzit se ketu do me kesh c'do fundjave
Me tha: "Jane lot gezimi, sot ndihem e realizuar si nene, ky eshte rezultati i gjithe mundit qe kam bere 20 vjet per ty, dhe sot ndihem krenare per rezultatet e tua".
Mbas nje muaji, filloi normaliteti ne familje, mami pyeste per notat, babi gjithashtu....
I morra menjane dhe i thashe: "Mos u merakosni kaq shume, se me beni dhe mua merak pastaj per aftesite e mia
(ca filozofe)"...
Ja beri mami: "Epo derisa te mbarrosh shkollen, s'kemi gje ne terezi ne, po luftojme e po punojme per ty"
Me kete dua te them qe njerezit nuk ndihen kurre te realizuar...
Prinderit e mi mendojne se do ndihen te realizuar kur une te mbarroj universitetin, por pastaj do filloje vellai im me te njejtat probleme, dhe c'do gje do filloje nga fillimi!