Isha veren qe kaloi ne shqiperi dhe kisha dy vjet qe nuk kisha shkuar.....
Kisha 2 muaj qe behesha gati mezi shtyja ditet dhe erdhi momenti i shume pritur,,,hipa avjonin dhe zbrita ne aeroportin Nene Tereza...kishin bere shume ndryshime aaty gje qe me lumturoi shume dhe i thash vetes sa mir vendi yn po kthehet drejt perparimit.Zbrita aty dhe me vinte era Shqiperi dhe syte me mbusheshin me lot...thosha ah kurbet i mallkuar na ndave nga njerezit .Atje me kishte dale gjithe fisi me priste dhe une harrova se kisha valicet per te mar por u turra drejt tyre dhe nuk e shuaja dot ate mallin qe kisha.
U nisem drejt korces por kur shikoja ato rruget gropa-gropa dhe i thosha vetes cpo ben shteti po fle..
Hyra ne Korce dhe u zhyta e gjitha ne mendime me kujtoheshin vitet e bukura qe kisha kaluar aty ,femijeria ime..etj dhe syte me mbusheshin me lot.
Mberrita ne shtepine time te dashur ku kisha kaluar 17 vjet aty dhe u ula putha pragun e deres dhe sme besoheshe qe isha aty.Gjyshja plake me priste ne ballkon ..dhe gjyshin qe e lashe aty por se gjeta me.
Ditet kalonin shpejt dhe une mundohesha te shfrytezoja gjithe ate kohe qe kisha duke dale me shoqerine apo duke u cmallur me njerezit me mi me te dashur.Por ndonjehere me dukeshe vetja si ne vend te huaj nga menyra sesi te trajtojne njerezit aty kur e dine qe ke erdhur nga kurbeti.
Kudo qe shkoje degjoje njerezit qe qanin hallet duke thene lum ju qe jeni andej se ne shqiperi skalohet.Varferi e madhe kudo.
Dita e kthimit per ne kurbet erdhi shpejt dhe mua sme besoheshe doja te rrija dhe ca dit...sdoja te ndahesha nga gjysherit e mi ..njerezit e mi....
Hipa avjonin dhe me lot ne sy u largova nga vendi memedheu im.